تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — صفحة 311

مساهمون:

ص٣١١
در نماز صبح و مغرب شديدتر است . اذان گفتن قبل از نماز با حضور قلب و توجّه به معانى آن ، موجب ازدياد حضور قلب در نماز شده و نيز بهرهء انسان را در نماز بيشتر مىكند و لذا در روايت وارد است كه : إِذا أَذَّنْتَ وَ أَقَمْتَ صَلَّى خَلْفَكَ صَفّانِ مِنَ الْمَلَئِكَةِ وَ إذا أَقَمْتَ صَلَّى خَلْفَكَ صَفٌّ مِنَ الْمَلَئِكَةِ . « 1 » « در هنگام نماز اگر اذان و اقامه بگوئى دو صفّ از ملائكه در پشت تو به نماز مىايستند و اگر فقط اقامه بگوئى فقط يك صفّ از ملائكه به تو اقتداء مىنمايند . » و نيز در روايت است كه : بلندنمودن صدا به اذان در خانه ، موجب درمان برخى از امراض و دفع شياطين گشته و براى كودكان خانه نافع است . « 2 » علّامهء والد به اصل اذان و اقامه همواره مقيّد بودند و نوعاً اذان را رو به قبله با صداى بلند در منزل يا در حياط مىگفتند و در سحرهاى ماه مبارك رمضان بيشتر مقيّد بودند كه در حياط با صداى بلند اذان بگويند ، ولى گاهى هم به اقتضاء شرائط يا حالشان اذان را آرام مىگفتند . و به برخى از شاگردانشان هم دستور فرموده بودند كه به بلندگفتن اذان مقيّد باشند . صبح‌ها كه با صداى بلند اذان مىگفتند اگر بچّه‌ها خواب بودند بعد از اذان بالاى سر آنها آمده و مىفرمودند : نماز است ، نماز است ، بچّه‌ها
هامش
( 1 ) . همان مصدر ، ص 381 ، ح 3 . ( 2 ) . در وسآئل از محمّدبن‌يعقوب به اسناد خود از هشام‌بن‌ابراهيم روايت نموده است كه : أنَّهُ شَكا إلَى أبىالحَسَنِ الرِّضا عَلَيه‌ِالسَّلامُ سُقمَهُ وَ أنَّهُ لايولَدُ لَهُ وَلَدٌ ، فَأمَرَهُ أن‌يَرفَعَ صَوتَهُ بِالأذانِ فى مَنزِلِهِ . قالَ : فَفَعَلتُ فَأذهَبَ اللَهُ عَنّى سُقمى و كَثُرَ وُلدى . و نيز از محمّدبن‌يعقوب از جماعتى از احمدبن محمّدبن عيسى از حسين‌بن سعيد از سليمان جعفرى از حضرت امام رضا عليه‌السّلام روايت كرده است كه : أذِّن فى بَيتِكَ فَإنَّهُ يَطرُدُ الشَّيطانَ وَ يُستَحَبُّ مِن أجلِ الصِّبيانِ . ( وسآئل‌الشّيعة ، ج 5 ، ص 412 و 413 )