حضرت أميرالمؤمنين عليهالسّلام ميفرمايند :
إياك و الشك فإنه يفسد الدين و يبطل اليقين . « 1 »
« از شكّ بپرهيز كه دين را فاسد نموده و يقين را از بينمىبرد . »
و مرحوم كلينى در كافى با سند صحيح با دو طريق از زراره و ابوبصير روايت مىكند كه : از امام معصوم عليهالسّلام دربارهء حكم كثيرالشّكّ در نماز سؤال شد ، حضرت فرمودند : نبايد اعتناء به شكّش كند و فرمودند :
لا تعودوا الخبيث من أنفسكم بنقض الصلاة فتطمعوه فإن الشيطان خبيث يعتاد لما عود ؛ فليمض أحدكم فى الوهم و لا يكثرن نقض الصلاة فإنه إذا فعل ذلك مرات لم يعد إليه الشك . قال زرارة : ثم قال : إنما يريد الخبيث أن يطاع فإذا عصى لم يعد إلى أحدكم . « 2 »
« وقتى زياد شكّ مىكنيد با اعتناء به شكّ ، شيطان خبيث را به ارتباط با خودتان و باطلكردن نمازتان عادت ندهيد كه با اين كار او را به طمع مىاندازيد ؛
هامش
اگر همه يا جزئى از عبادت با وسواس انجام شود ، باطل مىباشد ؛ زيرا عمل همراه با وسواس مبغوض بوده و قابليّت تقرّب ندارد .
از اين بحث معلوم مىشود كه شخص وسواسى دائماً مبتلا به معصيت است و بايد با مجاهده ، در برابر شيطان و وسوسهاش بايستد و خود را از اين ورطه بيرون كشيده و نجات دهد .
مرحوم والد رضواناللهعليه نقل ميكردند كه : در ميان شاگردان مرحوم حضرت آيةالله أنصارى جوانى بود بسيار خوب و نازنين كه مبتلا به وسواس شده بود و در اثر همين وسواس در خزينهء حمّام غرق شد و از دنيا رفت . وقتى خدمت آيةالله انصارى خبر دادند ايشان فرمودند : خداوند او را دوست داشت و چون ميخواست آلوده نشده و از مداومت بر معصيت نجات پيدا كند او را زود برد .
( 1 ) . غررالحكم ، ص 165 .
( 2 ) . كافى ، ج 3 ، ص 358 .