تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — صفحة 302

مساهمون:

ص٣٠٢
وضوء از ممشاى رسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم خارج نشود و اگر بيش از اين آب مصرف كند ، هم تخلّف از سنّت است و هم اسراف و چه بسا همراه با حالت شكّ و ترديد باشد و شكّ هم از شيطان است . مرحوم علّامهء والد مىفرمودند : مرحوم حضرت آقاى قاضى حال جنابت را حال بسيار سنگينى ميدانستند و ميفرمودند : سالك بايد هرچه سريعتر خود را از اين حالت خارج كند . لذا خود ايشان براى غسل جنابت صبر نمىكردند تا به حمّام عمومى رفته و غسل كنند ، بلكه در همان منزل در كنار اطاق حوله‌اى پهن كرده ، روى حوله مىايستادند و طبق سنّت با آفتابهء آبى غسل مىنمودند . انجام واجبات غسل در زير دوش‌هاى متعارف نبايد بيش از دو دقيقه طول بكشد و با مستحبّاتش نبايد بيش از سه دقيقه بشود . خود ايشان در انجام اعمال دقيقاً همينطور بودند ، در جائى كه شرع مقدّس دستور به احتياط و سختگيرى داده احتياط ميكردند و چه‌بسا احتياطاتى داشتند كه بسيار موجب سختى و مشقّت در زندگى مىشد ، مانند اجتناب از اموال مشتبهه‌اى كه در ظاهر شرع حلال است ؛ ولى در جائى كه سنّت اهل بيت عليهم الصّلوة والسّلام بر آسان‌گرفتن كار و ترك احتياط بود ، ايشان هم آسان مىگرفتند . غسل و وضوء خود ايشان در عين انجام مستحبّات بسيار بىتكلّف و راحت و سريع بود . هرگز نديديم در كارهاى خود حال تحيّر و شكّ و شبهه در وجود ايشان باشد ، همواره و در همهء كارها با آرامش و اتقان و استقامت بودند و اجازه نداده بودند حال شكّ در وجودشان رخنه كند . ميفرمودند : حالت شكّ براى نفس سالك ضرر بسيار زيادى دارد و كم‌كم منجرّ به وسواس ميگردد و مؤمنينى كه مبتلا به شكّ و وسواس مىشوند تدريجاً تنزّل مىكنند و از افراد عادى هم پائين‌تر مىآيند . اگر در مقابل حالت شكّ در همان اوّل كار استقامت نورزيد اين شكّ همهء وجود مؤمن را به تدريج