به خدا نسبت مىدهند ، اوست كه اين كار را مىكند . اهل توحيد اين نسبت را از ميان برداشتهاند ، هيچگاه نمىگويند : ما چنين كرديم ، ما چنان كرديم ؛ من و مائى در كار نيست . مىفرمودند : سالك إلى الله در همان قدمهاى اوّل بايد منيّت را بريزد و نابود كند !
گر رنج پيشت آيد و گر راحت اى حكيم * نسبت مكن به غير كه اينها خدا كند
* * *
تا كم نشوى و كمتر از كم نشوى * در حلقهء عاشقان تو محرم نشوى
بارى ، مرحوم علّامه والد ما كه رضوان خدا بر ايشان باد ، يك دنيا معرفت بودند ، در راه خدا و سلوك إلى الله به ظرائف و لطائفى توجّه داشتند و بيان ميفرمودند كه انسان مىبيند اين مطالب از برخى از كسانى كه سالها در راه خدا بوده و مراحل و كريوههائى را پشت سر گذاردهاند مخفى مانده است ، و اين امر نبود مگر به واسطهء عظمت اساتيد و شدّت اخلاص و مجاهدهء خود ايشان كه خداوند متعال نيز در هر منزلى آداب و ظرائف آن منزل را به ايشان نشان داده و راه را بر ايشان هموار نموده بود .
مطلب ششم : اعتماد بر خوابها و مكاشفات
يكى از آفاتى كه دامن بسيارى از سالكان الى الله را آلوده مىكند ، اعتماد به خوابها و مكاشفاتى است كه در طىّ طريق براى ايشان اتّفاق مىافتد .
مرحوم حضرت آقاى حدّاد و حضرت آيةالله انصارى و حضرت علّامهء والد كراراً مىفرمودند : خواب و مكاشفه ، نه بودنش دليل كمال است و نه نبودنش دليل نقص ؛ معيار رشد و ترقّى صرفاً درجهء عبوديّت و تسليم و خلوص سالك است .