نوشابههاى مشتبه رفتن براى استفاده خود يا ميهمان ، صحيح است ؟
و نيز سيگار و دخانيات را براى شاگردان خود منع و تحريم كرده و مىفرمودند : با توجّه به مضرّاتى كه براى آن ثابتشدهاست ، جايى براى ترديد در حرمت آن نيست .
أمّا با اين همه تأمّل و احتياط در طهارت و حليّت غذاها و نوشيدنىها ، دربارهء ماهيّت داروهايى كه أطبّاء تجويز مىكنند مىفرمودند : تحقيق نكنيد كه مثلًا آيا الكل دارد يا نه ؟ تا اينكه در صورت علم امر بر شما مشكل نگردد . از امام كاظم عليهالسّلام از ترياق و پادزهر سؤال كردند ، حضرت فرمودند : اشكالى ندارد . گفتند : در آن از گوشت افعىها به كار رفته است ! حضرت فرمودند :
لا تُقَذِّرْهُ عَلَينا ،
يعنى : « آن را در ديد ما آلوده مساز . » « 1 »
از ديگر امورى كه سالك در سيرهء غذائى خود بايد رعايت كند ، اختيار جانب زهد و تواضع در مأكول و مشروب است . صاحب تفسير مجمعالبيان در ذيل آيه شريفهء :
وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فِي حَياتِكُمُ الدُّنْيا وَ اسْتَمْتَعْتُمْ بِها
« 2 » ميفرمايد : چون خداوند سبحان ، كفّار را به جهت تمتّع از طيّبات و لذّات دنياى زودگذر توبيخ و سرزنش نمود ، رسولخدا و أميرالمؤمنين عليهماالسّلام ، زهد و درويشى را بر تنعّم و نازپرورى برگزيدند . تا آنجا كه روايت شده است روزى عمر در مشربهء امّ إبراهيم بر رسولخدا صلّىالله عليهوآلهوسلّم وارد شد و آن حضرت روى فرشى غليظ و خشن خوابيده بودند
هامش
( 1 ) . وسائلالشّيعة ، ج 25 ، كتاب الأطعمة و الأشربة ، باب 136 ، ص 227 ، ح 8 .
( 2 ) . قسمتى از آيه 20 ، از سورهء 46 : الأحقاف : « و در روز قيامت كافرين بر آتش جهنّم عرضه مىشوند و به آنها خطاب مىشود شما سرمايههاى طيّب و پاكيزهء خود رادر زندگانى دنيا از بين برديد و از آنها بهرهمند شديد . »