پذيرش و تربيت شاگرد
هدايت و دستگيرى أولياء إلهى بر دو گونه است : يكى هدايت تشريعى است كه همان إرائهء طريق و بشارت سالكان سبل سلام به نجات و رستگارى و بيمدادن منحرفان از هلاكت است ؛ چنان كه أميرالمؤمنين عليهالسّلام در اينباره ميفرمايد :
يُذَكِّرونَ بِأيَّامِ اللَهِ و يُخَوِّفونَ مَقامَهُ ، بِمَنْزِلَةِ الْأَدِلَّةِ فى الْفَلَواتِ ، مَن أَخَذَ الْقَصْدَ حَمِدوا إلَيْهِ طَريقَهُ وَ بَشَّروهُ بِالنَّجاةِ وَ مَنْ أَخَذَ يَمينًا وَ شِمالًا ذَمّوا إلَيْه الطَّريقَ وَ حَذَّروهُ مِنَ الْهَلَكَةِ ؛ وَ كَانُوا كَذَلِكَ مَصابِيحَ تِلكَ الظُّلُماتِ وَ أدِلَّةِ تِلكَ الشُّبُهاتِ . « 1 »
« ايشان روزهاى خداوند را به ياد ديگران مىآورند و آنها را از مقام خداوند و عظمت او در مواقف حساب مىترسانند ؛ به منزلهء راهنمايانى مىباشند كه گمشدگان در بيابانهاى خشك را هدايت مىنمايند . هر كس كه راه راست را پيش بگيرد ، راه او را تأييد كرده و حقّانيّت آن را برايش بيان مىكنند و او را به نجات بشارت مىدهند . و هر كس به راست يا چپ بگرايد ، كجى و انحراف راهش را به دو تذكّر مىدهند و او را از هلاكت برحذر مىدارند ؛ و
هامش
( 1 ) . نهجالبلاغة ، خطبهء 222 ، ص 342 .