بعد از خود كسى را به عنوان وصىّ تعيين نفرمودند .
در اواخر عمر شريفشان روزى حقير به محضر ايشان مشرّف شدم ، ايشان به حقير فرمودند : من هر چه در بين شاگردانم تفحّص نمودم كسى را نيافتم كه براى پس از خود معيَّن نمايم و من مىخواهم در اين مسأله مثل مرحوم أنصارى عمل كنم .
حقير از همان أوان رحلت ايشان در مجالس مختلف خصوصاً در شب هجدهم ربيعالأوّل كه حدود چهل روز از رحلت ايشان گذشته بود در جمع ارادتمندان و شاگردان ايشان ، مكرّراً بر اين معنى تأكيد نمودهام كه علّامهء والد كسى را به عنوان وصىّ تعيين ننمودهاند ، ولى با وجود إصرار اين حقير ، باز هم در همان شب چهلم و پس از آن برخى از ارادتمندان ايشان مصرّ بودند كه ايشان براى بعد از خود وصىّ معيَّن نمودهاند .
علىأىّحالٍ حقير در سنوات بعد نيز در جلسات متعدّد و ازمنهء مختلف در حدّ وسع اين معنى را به جمع دوستان و ارادتمندان آن بزرگمرد إلهى گوشزد نمودهام . و الحمد للّه أوّلًا و آخرًا .
نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — صفحة 591
مساهمون: السيد محمد صادق الطهراني
ص٥٩١