غايى براى نفر و كوچ را تفقّه در دين و إنذار و تبليغ قرار داده است . و نيز از امام محمّدباقر عليهالسّلام روايت شده است كه حضرت فرمودند :
زَكَوةُ الْعِلْمِ أَن تُعَلِّمَهُ عِبادَ اللَهِ . « 1 »
« زكات علم ، نشر و تعليم آن به بندگان خدا مىباشد . » و با انجام اين مهمّ ، غرض از تفقّه در دين محقّقمىشود و رسالت پيغمبرأكرم و أئمّهءطاهرين صلوات الله عليهم أجمعين استمرار مىيابد و چراغ فروزان دين فراسوى سالكان راه نجات و گمگشتگان وادى ضلالت روشن مىماند .
و دوّم اينكه : آن طلبهاى كه به تبليغ مىرود قوّهء نطق و بيان او رشد كرده و توان ايراد خطبه و سخنرانى در او بالا مىرود ، تا آنجا كه در آينده چون به مرحلهء رشد و شكوفائى در علم مىرسد قادرخواهدبود كه وظيفهء خود را در ايصال معارف به مردم بهتر و مفيدتر انجام دهد ؛ امّا اگر تبليغ را در سنين جوانى ترك كرد و نرفت ، در آينده به اين قدرت و توان دستنخواهديافت .
بر اين أساس به اطرافيان و نزديكان ، خصوصاً فرزندانشان تأكيد مىفرمودند كه به تبليغ برويد . حتّى يك سال كه حقير تازه ازدواج كرده بودم و هنوز چند روز بيشتر نگذشته بود و مصادف با أيّام تبليغ شد ، فرمودند : حتماً بايد به تبليغ برويد . و بنده هم امر ايشان را اطاعت نموده و براى تبليغ به نقطهء محروم و دورافتادهاى رفتم .
توصيههائى به أهل منبر
حضرت علّامهء والد رضوان الله تعالى عليه أهل منبر و أصحاب تبليغ را به امورى توصيه و سفارش مىنمودند كه رعايت آنها سبب مىشود تا نتيجهء مطلوب از آن بدست آمده و بذر علوم و معارف الهيّه در دل مردم شكوفا گردد ، تا بتوانند طعم شيرين ميوهء ايمان را با جان و روح خود ذوق كنند .
هامش
( 1 ) . الكافى ، ج 1 ، كتاب فضلالعلم ، باب بذلالعلم ، ص 41 ، ح 3 .