قَالَ : هُمُ الَّذِينَ يُحَبِّبونَ عِبادَاللَهِ إلَى اللَهِ وَ يُحَبِّبونَ اللَهَ إلَى عِبادِهِ .
قُلنا : هَذا حَبَّبوا اللَهَ إلَى عِبادِهِ ، فَكَيفَ يُحَبِّبونَ عِبادَاللَهِ إلَى اللَهِ ؟ قَالَ :
يَأْمُرونَهُمْ بِما يُحِبُّ اللَهُ وَ يَنْهَوْنَهُمْ عَمّا يَكْرَهُ اللَهُ ، فَإذا أَطاعوهُمْ أَحَبَّهُمُ اللَهُ . « 1 »
« آيا سخن نگويم براى شما در وصف مردانى كه نه از پيامبران مىباشند و نه از شهداء ، امّا در روز قيامت پيامبران و شهداء بر جايگاه آنان و نزديكيشان به خداوند ، در حالى كه بر فراز منبرهايى از نور تكيهزدهاند ، غبطه مىخورند ؟ !
گفته شد : اى رسولخدا ! ايشان چه كسانى هستند ؟
رسولخدا صلّى الله عليه و آله وسلّم فرمودند : ايشان كسانى هستند كه بندگان خدا را محبوب درگاه خدا مىكنند و خدا را محبوب بندگان !
عرض كرديم : ( اى رسولخدا ! ) محبوبكردن خدا نزد بندگان ( بذكر آيات حسن او و تذكّر نعم و آلاء حضرت حقّ ) برايمان معلوم است ، امّا اين مردان چگونه بندگان خدا را محبوب او مىگردانند ؟
حضرت فرمودند : آنها را به آنچه مورد محبّت خداست امر نموده و از آنچه خدا كراهت دارد نهىمىكنند ، پس زمانى كه مردم امرونهى آنان را پذيرفتند و اطاعتكردند ، خدا ايشان را دوست مىدارد . »
از آنجا كه رسالت تبليغ امرى خطير و عظيم مىباشد ، چرا كه با تبليغ است كه علوم و فرهنگ تشيّع توسعه يافته و زيربناى اعتقادى و فكرى نوجوانان و جوانان پايهگذارى مىشود و جامعه از انحراف و خطر سقوط و انحطاط اخلاقى مصون مىماند ، حضرت علّامه والد معظّم روحىفداه نسبت به مبلّغين
هامش
( 1 ) . مشكوةالأنوار ، ص 136 ؛ و با مختصر تفاوتى در بحارالأنوار ، ج 2 ، ص 24 ، أبوابالعلم ، باب 8 ، ح 73 ؛ و روضةالواعظين ، ج 1 ، ص 12 آمده است .