و استاد نبايد به مجرّد بيان درس اكتفاء كند ، بلكه در خلال درس بايد معارف و مكارم أخلاق را براى شاگردان خود بيان كند و سيرهء سلف صالح از بزرگان و أعيان علماء شيعه را در مجاهدهء با نفس و دورى از هوى و تحمّل رنج و مشقّتهايى كه در تحصيل علم كشيدند بازگو كند و آنها را با دو بال علم و عمل حركت داده و تربيت نمايد .
اگر انسان به يك نفر كه با خلوصنيّت علم را للّه فرا مىگيرد يكى از كتب مقدّمات را درس بدهد ، بهتر است از اين كه براى عدّهء زيادى كه نيّتشان خدا نيست سطوح عاليه را تدريس كند ؛ زيرا ممكن است خداى ناكرده در آينده در صراط مستقيم حركت نكنند و از اين علم ، استفادهء سوء ببرند .
نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — صفحة 177
مساهمون: السيد محمد صادق الطهراني
ص١٧٧