مىخواهد جيب مردم را خالى كرده و آنان را سركيسه كند . اين شخص ، طبيب واقعى نيست و حقّ ندارد مطبّ باز كرده و نسخه بنويسد و معالجه كند ! بايد به دنبال كارها و شغلهاى ديگرى برود ، كه با جان مردم مربوط نباشد .
علم دين از اين هم دقيقتر است ، افراد متخصّص اين رشته با روح و نفس مردم سر و كار دارند ، چقدر بايد پاك باشند تا واقعاً نمايندهء رسولخدا صلّى الله عليه و آله وسلّم شوند و مردم از آنها بهره ببرند .
انتظار مردم از اهل علم
مىفرمودند : يكى از أرحام ما مىگفت : روزى خدمت مرحوم آية الله حاج آقا حسين قمّى كه از مراجع تقليد بودند رفتم ، به ايشان گفتم : مردم كه از علماء تبعيّت مىكنند شما را نمونهء امام صادق عليهالسّلام مىبينند ، شما چگونه رفتار مىكنيد كه نمايشگر ايشان باشيد ؟ مردم از شما توقّع عصمت دارند نه عدالت ! بعد از اين كلام ، مرحوم حاج آقا حسين به فكر فرورفته و رنگشان چنان سرخ شد كه به سياهى مىزد و بعد فرمودند : راست مىگوئيد ، همينطور است ! !
مردم از أهل علم توقّع نمايندگى امام عليهالسّلام را دارند . اگر عملى انجام دهند كه نسبت به آنان بدبين و بدگمان شوند ، در واقع به أصل و أساس دين بدبين شدهاند ، آنوقت مىگويند : حتماً امام صادق عليهالسّلام نيز از همين افراد بوده است . اگر بين علماء اختلاف و تعارضى ناشى از دنيا ببينند مىگويند :
حتماً تعارض بين امام صادق عليهالسّلام و أبوحنيفه نيز از اين نوع بوده است .
اين نوع رفتارها بنياد و پايهء اعتقاد مردم را خراب كرده و ريشهء ايمان آنان را مىسوزاند و اين بزرگترين گناه است كه انسان در جايگاه و مرتبهء پيغمبرأكرم صلّى الله عليه و آله وسلّم باشد و عمل خلاف كند .
لذا طالب علم قبل از ورود به مسلك أهل علم بايد محاسبه نموده و با
نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — صفحة 150
مساهمون: السيد محمد صادق الطهراني
ص١٥٠