تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — صفحة 137

مساهمون:

ص١٣٧
گسترده مطالعه كنيد . كيفيّت عملى تحصيل در حوزه در مورد روش و كيفيّت تحصيل مىفرمودند : طلبه بايد در روز ، به سه درس اشتغال داشته باشد ، به اين نحو كه هر سه درس را پيش از حضور در مجلس درس ، پيش‌مطالعه كند و سعى كند درس را كامل بفهمد تا در زمان حضور در محضر استاد ، بار ديگر با بيان و تقرير استاد ، آن درس در قلب او كاملًا متمكّن شود و دقائق و اشاراتى را كه در متن درس بوده و خود بدان پى نبرده و همچنين نحوهء ورود و خروج و كيفيّت تقرير را از استاد خود بياموزد ؛ يا لاأقلّ بداند كه موضوع درس امروز چيست ، تا ذهن او براى تلقّى و دريافت مطالب مربوط به آن موضوع ، مهيّاگردد . بعد از انجام اين مهم ، در ساعت مقرّر و قبل از استاد با ظاهرى مرتّب و بدون تشويش‌قلب و ملال‌خاطر و بدون گرسنگى و خستگى ، بلكه با شور و نشاط در مجلس درس حاضر شده و روبروى استاد با كمال ادب بنشيند و توجّهش كاملًا به وى بوده و با حواس جمع به سخنان او گوش فرا دهد ، تا مبادا رشتهء بحث از دست او برود و يا نكته و مطلبى از او فوت شود . در مجلس درس ، خصوصاً درس خارج از نوشتن درس پرهيز كند ، زيرا كسى كه هنگام درس مشغول نوشتن است ، ذهن او از ابتدا براى حكايت و نقل آماده شده نه براى تلقّى و فهميدن ، و آن درس ديگر درس نيست بلكه املاء مىباشد . البته ميتواند رؤوس مطالب درس را در دفترى كه با خود بهمراه دارد يادداشت كرده و بعد در منزل و يا حجره ، تقرير درس را كامل بنويسد . اگر هنگام درس مطلبى را نفهميد از استاد بخواهد كه آن را اعاده كند تا براى او واضح و روشن شود و اگر اشكالى به نظر او رسيد آن را مطرح كند و حيا ننمايد ، امام صادق عليه السّلام ميفرمايد : إنَّ هَذا الْعِلْمَ عَلَيْهِ قُفْلٌ وَ مِفْتاحُهُ