تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آيت نور (يادنامه عارف بالله حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى) — صفحة 604

مساهمون:

ص٦٠٤
خدا نيست . و اوست داراى مقام عزّت و استقلال و إتقان و استحكام . »
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ قُلْ أَ فَرَأَيْتُمْ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ أَرادَنِيَ اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كاشِفاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرادَنِي بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكاتُ رَحْمَتِهِ قُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ
. ( آيه 38 ، از سوره 39 : الزّمر ) « و اى پيامبر ، اگر تو از اين مردم شرك پيشه بپرسى : چه كسى آسمانها و زمين را آفريده است ؟ مىگويند : البتّه و البتّه الله آفريده است . به ايشان بگو : شما به من بگوئيد اگر خداوند نسبت به من اراده ضررى داشته باشد ، آيا مىتوانند اين موجودات مؤثّره غير از خدا در نزد شما ، جلوى ضرر وى را بگيرند ، و آن ضرر و گرفتارى را بر طرف كنند ؟ يا اگر خداوند نسبت به من اراده رحمتى و خيرى را داشته باشد ، آيا مىتوانند آنها جلوگير فيضان رحمت و ارسال خير او باشند ؟ بگو : خدا مرا بس است . اوست تنها كفايت كننده من كه بايد متوكّلين پيوسته بار توكّل خود را بر عهده او بنهند . »
إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَ رَبِّكُمْ ما مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها إِنَّ رَبِّي عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ .
( آيه 56 ، از سوره 11 : هود ) « من حقيقةً توكّل نمودم بر الله كه او پروردگار من و پروردگار شماست . هيچ جنبنده‌اى نيست مگر آنكه مقدّراتش مستقيما به دست اوست . و پروردگار من بر راه راست و صراط مستقيم ، تدبير امور مخلوقات خود را مىنمايد . »
قُلْ لَنْ يُصِيبَنا إِلَّا ما كَتَبَ اللَّهُ لَنا هُوَ مَوْلانا وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
. ( آيه 51 ، از سوره 9 : التّوبة ) « بگو : ابدا چيزى به ما نمىرسد ( گزندى و ضررى ، يا خيرى و رحمتى ) مگر آنچه را كه خداوند براى ما نوشته است . اوست صاحب تدبير و ولايت امور ما . و بنابراين حتما بايد متوكّلين و مؤمنين ، او را در جميع امورشان وكيل