« پافشارى بر حدود الهى »
يكى از عواملى كه سنگينترين ضربات را بر پيكر اسلام وارد مىكند ، انعطاف پذيرى برخى از عالمان دينى نسبت به ارزشها و حدود الهى و عدم حسّاسيّت و قاطعيّت در حفظ و حراست از آنهاست ، كه به دلائل مختلفى همچون روشنفكرى يا عوام زدگى يا جوّ گرفتگى و غيره دامنگيرشان مىشود .
سيره عالمان راستين پافشارى بر حدود الهى و حفظ و حراست از مرزهاى انديشه و تفكّر دينى است ؛ كه در طول تاريخ نمونههاى فراوانى دارد . حضرت آقا در تمامى أدوار زندگى خود بر اين سيره پاك عمل نموده و در هيچ شرائطى تساهل و تسامح در ارزشهاى الهى را به هيچ قيمتى و با هيچ بهانهاى نمىپذيرفتند ، و از افراط و تفريط هر دو ، دورى گزيده و دقيقا بر همان حدّ و مرزى كه شريعت مقدّسه تبيين كرده حركت مىنمودند ، و با چشمان باز و دقّت و فراست خدائى خويش به ظريفترين تحرّكات دشمن در اين ميدان توجّه نموده و به ميدان مقابله مىآمدند . برآورد نمونههائى از آن كه در آثارشان به چشم مىخورد فهرستى مستقل و ثمر بخش خواهد شد « 1 » ، كه به بيان نمونهاى از آن اكتفاء مىكنيم .
زنان در ميدان مبارزه
در فضائى كه بسيارى از مدّعيان علم و زهد و پارسائى مبارزه با طاغوت را - حتّى براى مردان و جوانان غيور امّت اسلامى چه رسد به زنان - نمىپسنديدند
هامش
( 1 ) همچون مخالفت شديد با طرح فراگير كاهش جمعيّت ، با ادلّه متقن ؛ تأكيد بر ضرورت تكلّم همه مسلمانان به زبان قرآن ( زبان عربى ) ، و هشدار جدّى نسبت به طرح استعمارى عربى زدائى از زبان فارسى ؛ سفارش اكيد بر حفظ مصطلحات اسلامى و . . . نمونهاى ديگر از اين أصالت و پافشارى بر ارزشهاى الهى را در فصل آتى ، در استنكاف ايشان از رفتن به خارج براى معالجه خواهيم ديد .