مظلوميّت قرآن در حوزهها
دردناكتر از آنچه گذشت ، شرح غربت قرآن در نظام حوزوى است . فعلًا به نظام حوزوى اهل سنّت نمىپردازيم ؛ سخن بر سر حوزههاى علمى شيعى است كه حضرت آقا قدّس سرّه الشّريف با تأسّف كامل جدائى حوزهها از قرآن را فاجعهاى خطرناك مىشمردند .
اگرچه هر حركتى كه در حوزههاى ما مىشود و هر مدار علمى كه تعقيب مىگردد به نوعى به قرآن مربوط است ، ولى بطور رسمى و گسترده اين كتاب عظيم الهى در آن جايگاه رفيعى كه دارد مورد توجّه نيست . هر چند پس از انقلاب اسلامى حركتهائى صورت گرفته است ولى بسيار ناچيز است .
قرآن مدارى و تفسير قرآن و فهم حقائق قرآنيّه آن هم نه در محدوده كوچكى از آيات الأحكام بلكه در گستره عظيم معارف توحيدى و ولائى ، و پى ريختن تربيت فرد و جامعه در ابعاد مختلف رشد و تعالى ، و دقّت در پيامها و دستآوردهاى عظيم قرآنى ؛ بايد حرف اوّل حوزهها باشد ، و اين درد و دغدغه اصلى دست اندركاران برنامه ريزى حوزه گردد . معظّمٌ له براى اين خلأ حاكم بر حوزهها بسيار متأسّف بوده و در جاى جاى سخنانشان فريادى از سر درد بر مىآوردند كه به گوشههائى از كلماتشان اشاره مىكنيم .
در كتاب ارزشمند « ولايت فقيه در حكومت اسلام » جلد دوّم ، درس بيست و چهارم ، ميزان أعلميّت فقيه را أعلميّت او به « كتاب الله » ميدانند و تحت همين عنوان بحث را پى ريزى كرده و با استفاده از احاديث صحيحه مطلب را گسترش داده و اثبات مىنمايند .
در ادامه اين مبحث خطبهاى از حضرت أمير المؤمنين عليه أفضلُ صلواتِ المُصلّين نقل كرده و تفسير مىنمايند كه حاوى حقائق بسيارى است ؛ و در شرح جمله وَ لَمْ يَتْرُكِ الْقُرْءَانَ رَغْبَةً عَنْهُ إلَى غَيْرِه ، مطالبى مىآورند كه شاهد سخن