أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ
« 1 » .
كتابى كه حكيم است :
وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ
« 2 » و مجيد :
وَ الْقُرْآنِ الْمَجِيدِ
« 3 » ، كريم است :
إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ
« 4 » و عظيم :
وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ
« 5 » .
كتابى كه پاك و مطهّر است و بايد با طهارت ظاهرى و باطنى بسوى او رفت و با او ارتباط برقرار كرد :
لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ
« 6 » و با گريز از شيطان به محضر او بار يافت :
فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ
« 7 » ؛ كتابى كه خود ، مطهّران واقعى را كه آگاهان به جميع حقائق قرآنى و
مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ
« 8 » هستند معرّفى نموده :
إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً
« 9 » و مزد رسالت پيامبر را مودّت آنان بر شمرده است :
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
« 10 »
كتابى كه از مَثَلهاى آموزنده برخوردار است :
وَ لَقَدْ صَرَّفْنا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ
« 11 » تا انسان را به تفكّر و انديشه و رشد الهى برساند :
وَ تِلْكَ *
هامش
( 1 ) قسمتى از آيه 6 ، از سوره 9 : التّوبة
( 2 ) آيه 2 ، از سوره 36 : يس
( 3 ) قسمتى از آيه 1 ، از سوره 50 : ق
( 4 ) آيه 77 ، از سوره 56 : الواقعة
( 5 ) ذيل آيه 87 ، از سوره 15 : الحِجر
( 6 ) آيه 79 ، از سوره 56 : الواقعة
( 7 ) آيه 98 ، از سوره 16 : النّحل
( 8 ) قسمتى از آيه 43 ، از سوره 13 : الرّعد
( 9 ) آيه 33 ، از سوره 33 : الأحزاب
( 10 ) قسمتى از آيه 23 ، از سوره 42 : الشّورى
( 11 ) قسمتى از آيه 89 ، از سوره 17 : الإسرآء