مولى الموحّدين أمير المؤمنين عليه أفضلُ الصّلوات از رهبرى امّت ، و افتادن اختيار امر هدايت بدست جاهلان به كتاب خدا و هوامداران و شيطان پرستان و خانه نشين شدن امامان راستين عليهم الصّلوةُ و السّلام است .
گرچه تلاش وسيع اهل بيت عليهم السّلام در تبين حقائق قرآنيّه در باب معارف ، آداب و احكام بسيار عالى و گسترده است ، امّا چون قدرت و حكومت در دست دشمن بوده است مسير تربيت راه ديگرى را طى كرده است ، كه النّاسُ على دينِ مُلوكِهم .
مع الأسف غاصبان خلافت با شعار قرآن مدارى و مطرح ساختن حَسبُنا كتابُ اللهِ ( كتاب خدا ما را بس است ) كتاب صامت الهى را كه جامع خير دنيا و آخرت انسانهاست از ترجمان آن كه همان كتاب ناطق و هادى الهى است جدا ساختند و بر سر قرآن هر چه خواستند آورده و هر برداشتى را بر آن تحميل نمودند و باب تفسير به رأى را گشودند ، و كردند آنچه كردند كه ديگر بطور اساسى و فراگير اصلاح نخواهد شد جز با آمدن امام به حق حجّة بن الحسن أرواحنا لِتُرابِ مَقدمِه الفدآء و عَجّل اللهُ تعالى فرجَه الشّريف .
شيعيان نيز با داشتن سرمايه عظيم ولايت اهل بيت عليهم السّلام و در دست داشتن حقائق عميق روايات ، از توجّه به قرآن و بهره ورى از درياى بىكران آن عقب ماندند كه نقش دشمنان در اين ميانه بسيار حسّاس و قابل دقّت است .
حضرت آقا بر اين مهجوريّت قرآن كه شكواى الهى رسول خدا در فرداى قيامت از دست امّت است ، بسيار تأسّف مىخوردند و آن را محصول تلاش بى وقفه دشمنان و در عهد ما كار استعمار پير و شيطانى انگليس دانسته و در سخنان و نوشتههاى خود بر آن تأكيد ميكردند كه گوشههائى از آن را در لابلاى آثارشان خصوصاً كتاب « نور ملكوت قرآن » - كه مستقلًاّ در چهار جلد منتشر ساختهاند - ميتوان ديد .
آيت نور (يادنامه عارف بالله حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى) — صفحة 527
مساهمون: جمعى از فضلا
ص٥٢٧