لك ذاتٌ مِنَ الجَلالةِ تَحوى * عرشَ علمٍ عليه كانَ استِواها
فجعلت الرَّشادَ فوقَ الثُّرَيّا * و مقامَ الضَّلال تحتَ ثَراها
يا أخا المُصطفى لَدَىَّ ذُنوبٌ * هىَ عَينُ القَذَى و أنتَ جَلاها « 1 » »
و اين ادب الهى در همه موارد مشابه جارى است ؛ بعنوان نمونه در نامههائى كه به شام فرستادهاند ابتداءً به محضر حضرت زينب كبرى سلام الله عليها عرض سلام نموده ، و در نامههائى كه به قم نوشتهاند سلام به حضرت فاطمه معصومه سلام الله عليها را در مطلع نامه آوردهاند . حضرت آقا خود در نقلى كه از ايشان است نسبت به ارادتمندانشان مىفرمودند : هر كس از ايشان به مشهد مقدّس مشرّف مىشود ، ابتدا غسل زيارت نمايد و به زيارت حضرت ثامن الحجج علىّ بن موسى الرّضا عليه السّلام مشرّف شود ؛ آنگاه اگر خواست به ديدن ما بيايد مانعى ندارد .
يكى از نكاتى كه حضرت آقا بر آن تأكيد ميفرمودند اين بود كه بهيچوجه نبايد انسان بزرگان و معاريف و عرفاء بالله را هر چند به مقام كمال هم رسيده باشند در عرض اهل بيت عصمت و طهارت صلوات الله و سلامه عليهم أجمعين قرار دهد ؛ چنانچه رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم ميفرمايند : نَحْنُ أَهْلُ بَيْتٍ لَا يُقَاسُ بِنَا أَحَدٌ . « 2 » « ما اهل بيتى هستيم كه هيچ كس با ما قابل قياس نيست » . و نيز حضرت مولى الموالى أمير المؤمنين سلام الله عليه ضمن خطبهاى كه در مقامات آل محمّد عليهم السّلام ايراد كردهاند ميفرمايند : لَا يُقَاسُ بِآلِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ مِنْ هَذِهِ الْامَّةِ أَحَدٌ . « 3 » « هيچ
هامش
( 1 ) « رسالةٌ حول مسألة رؤية الهلال » ص 128 ؛ به نقل از قصيده هائيّه شيخ كاظم ازرى ، در مجموعهاى مطبوع به طبع حجرى ، ص 156 تا ص 159
( 2 ) « امام شناسى » ج 2 ، ص 183 از « ذخآئر العقبى » ص 17
( 3 ) همان مصدر ، ص 158 از « نهج البلاغة » ج 1 ، ص 29