ماجرا مىپردازند كه : به چه جهت بايد هر كشتى و هواپيمائى كه به آنجا نزديك مىشود از بين رفته و نابود شود ؟ « 1 »
انكار انتساب تتمّه دعاى عرفه به حضرت امام حسين عليه السّلام
تتمّه دعاى عرفه :
مرحوم حاج شيخ عبّاس قمّى رحمة الله عليه در « مفاتيح الجنان » پس از نقل دعاى عرفه امام حسين عليه السّلام مىگويد : . . . سيّد بن طاووس در « إقبال » بعد از يَا رَبِّ يَا رَبِّ يَا رَبِّ ، اين زيادتى را نقل كرده فرموده : إلهى أنا الفَقيرُ فى غِناىَ ، فَكيفَ لا أكونُ فقيرًا فى فَقْرى - تا پايان كه با جمله إنّكَ عَلى كُلِّ شَىءٍ قَديرٌ وَ الحَمدُ لِلّهِ وَحدَهُ ، به آخر مىرسد و حاوى كلماتى زيبا و مناجاتى دلنشين و معارفى عالى است . و بزرگان از قديم الأيّام در برخى مباحث عرفانى بدان استدلال مىنمودهاند و حضرت آقا نيز در بعضى از آثارشان به فقراتى از آن استشهاد نمودهاند .
حضرت آقا در يك بررسى « 2 » نشان مىدهند كه اين كلمات الحاقى گزيدهاى از مناجاتى است كه شيخ تاج الدّين أبى الفضل أحمد بن محمّد بن عبد الكريم معروف به ابن عطاء الله اسكندرى شاذلى مالكى متوفّى در قاهره سنه 709 ابداع كرده - كه در مجموعه « الحِكَم العَطآئيّة » او به طبع رسيده - و بعدا توسّط شخص ديگرى در « إقبال » سيّد پس از دعاى عرفه امام حسين عليه السّلام قرار داده شده است ؛ و در نسخههاى قديمى « إقبال » وجود ندارد . و مرحوم مجلسى پس از نقل دعاى عرفه به نبودن اين زيادى در نسخه قديمى « إقبال » تصريح كرده است . . . و سپس تأكيد مىكنند كه مرحوم حاج شيخ عبّاس قمّى بايد در « مفاتيح » تصريح مىكرد كه اين زيادى در بعضى از نسخ « إقبال » كه
هامش
( 1 ) « امام شناسى » ، ج 18 ، ص 298
( 2 ) « الله شناسى » ج 1 ، ص 267 تا ص 273