تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آيت نور (يادنامه عارف بالله حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى) — صفحة 484

مساهمون:

ص٤٨٤
علّت اختلاف اساتيد سلوكى در روش‌هاى تربيتى و دستگيرى اشخاص ، وصايت باطنى و ظاهرى در اساتيد سلوكى ، زبان كنايه و اشاره در عرفاء بالله ، تلازم توحيد و ولايت و استحاله تفكيك اين دو از يكديگر ، آثار شوم و منفى انجام رياضتهاى شرعى خودسرانه و سقوط در وادى افراط و تفريط ، بَسط الزّمان و طَىّ الزّمان ، استدراج : عقوبت پروردگار بر افشاء أسرار إلهى . انحصار فهم معانى أسرار إلهيّه و أدعيه توحيدى أئمّه عليهم السّلام در فهم صحيح توحيد ، وحدت حقّه حقيقيّه حق تعالى ، رسيدن به توحيد : درخواست غالب ادعيه ائمّه عليهم السّلام ، نحوه إخبار مرتاضان از مَغيبات به استناد برخى حركت‌ها ، پيروى از استاد كامل : ضرورت غير قابل انكار سلوك إلى الله ؛ شرائط استاد : اسلام ، تشيّع ، وصول به توحيد ، و استادى در فنّ تربيت شاگرد ؛ ضرورت تدريس عرفان عملى و تربيت سالكان إلهى در حوزه‌هاى علميّه

« علم الحديث »

براى استخراج معارف و احكام و آداب اسلامى ، اصلىترين منبع پس از كتاب الهى ، « سنّت » است كه گفتار ، رفتار و امضاى معصوم عليه السّلام را شامل مىشود . و اگرچه رتبه‌اش از كتاب الله پائين‌تر مىباشد ولى به لحاظ گستردگى و اينكه به منزله تفسير آيات الهى است از اهمّيّت فوق‌العاده‌اى برخوردار مىباشد . بدين جهت توجّه به سنّت و روايات در بين علما جايگاه خاصّى داشته ، و علم حديث شناسى كه به « دراية » معروف است در همين زمينه به وجود آمده و رشد و تكامل پيدا كرده است . حضرت علّامه رحمة الله عليه در حركت علمى خويش در تمامى محورها عنايت فوق‌العاده‌اى به اين درياى بىكران معارف داشتند و اگرچه جز