تعليم و تربيت طلّاب
از ديگر آثار نورانى هجرت پر بركت حضرت آقا به مشهد مقدّس ، تربيت طلّاب علوم دينيّه بود . چرا كه ايشان از آغاز ورودشان به طلبگى و دريافت ضرورت حضور در جايگاه و الا و مقدّس سربازى امام زمان عجّل الله فرجه الشّريف ، بر اساس بصيرتى كامل و عشقى شورانگيز وارد حوزه شدند ؛ و به همين جهت در طول تحصيل هفت ساله خود در قم و هفت ساله ديگر در نجف اشرف نهايت تلاش خويش را براى كسب معارف الهيّه و پيمودن مراحل علمى و عملى مبذول داشتند ، و با رسيدن به درجات والاى علم و عمل به طهران بازگشتند ؛ لذا همواره در تحكيم حوزههاى علميّه و رشد آنها و تكثير طلّاب و تشويق مستقيم و غير مستقيم ديگران به حفظ و گسترش اين سنگر ارزشمند و انسان ساز تلاشى عميق داشتند و از هيچ كوششى فرو گذار نبودند .
ايشان هر چند در طول عمر مبارك خويش حوزه علميّه معيّن و مشخّصى را تأسيس ننمودند ولى با سبك و سليقهاى خاص و منحصر به فرد كه متّخذ از منهاج اصيل حوزه و روش متين قدماء از علماء سلف است ، در پرورش طلّاب نقشى عظيم ايفا نمودند . و مخصوصا پس از هجرت به مشهد مقدّس در سامان دهى حوزهاى اصيل و كار آمد تلاشى ستودنى داشتند به گونهاى كه در زمان حياتشان دهها طلبه را پرورش داده و در يك نظام منسجم و با برنامهاى منظّم و كنترل شده به رشد علمى و عملى رساندند ، و تعداد كثيرى را به لباس سربازى امام زمان عجّل الله فرجه الشّريف ملبّس و مفتخر نمودند ، و سيره عملى ايشان چنان بود كه ساليانه در دو نوبت : عيد سعيد غدير خم و روز ميلاد با سعادت امام زمان أرواحنا لتراب مقدمه الفدآء طلّابى را كه به سطح لازم رسيده بودند معمّم ميفرمودند .