تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آيت نور (يادنامه عارف بالله حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى) — صفحة 243

مساهمون:

ص٢٤٣
سالك بساط خوديّت و شخصيّت را در هم پيچيد و قدم در عالم لاهوت نهاد و در حرم خدا وارد شده لباس حرم در بر كرد و به تجلّيات ذاتيّه ربّانيّه مشرّف آمد شيطان دندان طمع را از او كنده و در حسرت مىنشيند . استاد عام بايد بدين مرتبه از كمال برسد و الّا به هر كس نتوان سر سپرد و مطيع و مُنقاد گشت .
هزار دام به هر گامِ اين بيابان است * كه از هزار هزاران يكى از آن نجهند
بنابراين نبايد در مقابل هر كسى كه متاعى عرضه مىكند و بضاعتى ارائه ميدهد و كشف و شهودى ادّعا مىنمايد سر تسليم فرود آورد . « 1 » »

راه شناخت استاد عامّ

بطور كلّىّ براى شناخت استاد در هر زمينه‌اى ، و عالم و متخصّص و متبحّر در هر رشته‌اى ؛ سه راه وجود دارد : 1 - بررسى شخصى ، 2 - رجوع به اهل خبره ، 3 - معرّفى استاد پيشين . مثلًا انسانى كه بدنبال طبيب حاذقى ميگردد كه كاردان و با تعهّد و دلسوز باشد تا بيمارى مهمّى را نزد او مداوا كند ؛ يا چنين است كه خودش در امر پزشكى سر رشته دارد ، و خود دانشجوى رشته پزشكى است ، كه با برآورد عملكرد پزشكان به ارزيابى آنان مىپردازد و سرانجام فرد مطلوب را پيدا مىكند ؛ يا به اهل خبره مراجعه مىكند و از پزشكان متعهّد و متخصّص ، سراغ طبيب مورد نظر خود را مىگيرد و از مجموع نظرات اين متعهّدان دلسوز و آگاه ، به نتيجه‌اى ميرسد ؛ و يا به گفته پزشك متخصّص و متعهّدى كه قبلًا تحت نظر وى معالجه مىشده است ، و اينك او را به ديگرى ارجاع داده و وى را معرّفى كرده است ، اعتماد مىنمايد و به پزشك جديد مراجعه مىنمايد .
هامش
( 1 ) « رساله لبّ اللباب در سير و سلوك اولى الألباب » ص 136 تا ص 138
آيت نور (يادنامه عارف بالله حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى) — صفحة 243 | جمعى از فضلا