فيما بين مشرق و مغرب باشد . « 1 » »
مكاشفه تلاوت قرآن از صداى سگ
« يكى از اساتيد بزرگ ما در علم عرفان الهى مرحوم رضوان مقام عرفان الحقّ و اليقين آية الله آقاى حاج شيخ محمّد جواد انصارى همدانى رحمة الله عليه ميفرمودند : يك نفر از سالكين كه شب براى نماز شب برخاسته بود شنيده بود كه سگ همسايه سوره و الشّمس را ميخواند .
اين جانب چنين گمان دارم كه اين قضيّه براى خود ايشان بوده است ؛ و ليكن چون بزرگان غالبا در مقام بيان ، اين گونه امور را نسبت به خود نميدهند فلهذا به عنوان يك نفر سالك بيان كردهاند . و باز در نزد حقير ، خواندن سگ سوره و الشّمس را مكاشفه بوده است كه براى ايشان از صداى سگ حاصل شده است ، چون ايشان در آن وقت به مجاهدات نفسانيّه براى تزكيه نفس اشتغال داشتهاند اين سوره كه داراى سوگندهاى بسيار براى اثبات نجاح و رستگارى نسبت به تزكيه كنندگان نفس است براى ايشان تحقّق پذيرفته است . « 2 » »
مكاشفهاى راجع به محيى الدّين
مرحوم حضرت علّامه قدّس سرّه در آثار خود مطالبى را از بزرگان و حضرت آية الله انصارى نقل مىكنند كه راجع به خود آن بزرگواران نيست و فقط نقل است كه در آثار مطبوع ايشان فراوان و قابل مراجعه است ، و در اين جا يك نمونه از « جُنگ خطّى شماره 10 » نقل مىكنيم :
« . . . حضرت آقا روحى فداه ( آية الله حاج شيخ محمّد جواد انصارى همدانى رضوان الله تعالى عليه ) فرمودند : بسيارى از بزرگان سابق كه از كلمات
هامش
( 1 ) همان مصدر ، ج 7 ، ص 258
( 2 ) همان مصدر ، ج 9 ، ص 55 و 56