تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آيت نور (يادنامه عارف بالله حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى) — صفحة 120

مساهمون:

ص١٢٠
گذشته ايشان براى ما از مواعظ اخلاقى و عرفانى بياناتى داشتند . و در فصل بهار در باغ قلعه كه در قُرب منزل بود مىآمدند و براى ما و يكى دو نفر از رفقاى ديگر از سيره و روش فلاسفه الهيّه اسلاميّه ، و از مسلك علماى اخلاق ، و سير و سلوك عرفاى عاليقدر بالأخصّ از احوال مرحوم آخوند ملّا حسينقلى همدانى و شاگردان مبرّزش چون آقا سيّد احمد كربلائى طهرانى و آقاى حاج ميرزا جواد آقاى ملكى تبريزى و آقاى حاج شيخ محمّد بهارى و آقاى سيّد محمّد سعيد حَبّوبى ، و از سيره و روش مرحوم سيّد ابن طاووس و بحر العلوم و استاد خود مرحوم قاضى رضوان الله عليهم أجمعين بطور مشروح بياناتى داشتند كه راهگشاى ما در معارف إلهيّه بود . »

تحصيل عرفان اسلامى

حضرت آقا وقتى وجود نازنين علّامه طباطبائى را كشف كردند لحظه‌اى از او جدا نشدند و از فيوضات علوم ظاهرى و باطنى بىكران او بهره بردند . و علّامه نيز كه تلميذى چنين مستعدّ و قابل يافته بودند از هيچ همراهى دريغ نمىفرمودند ؛ و حكمت و عرفان و تفسير و اخلاق و غيرها را برايشان تدريس مىنمودند : « بارى تا سنه يكهزار و سيصد و هفتاد و يك كه به نجف اشرف براى ادامه تحصيل و استفاده از مدينه علم حضرت مولى الموالى أمير المؤمنين عليه السّلام مشرّف شديم پيوسته ذكر و فكرمان علاوه بر دروس رسميّه حوزه از فقه و اصول ، استفاده از محضر پر بركت ايشان بود ؛ چه از نقطه نظر فلسفه و چه اخلاق و عرفان و چه تفسير قرآن كريم كه به سبك بديعى بيان مىنمودند . و در اين مدّت از ايشان تقاضا نموديم كه « شرح فصوص » قيصرى و « شرح منازل السّآئرين » ملّا عبد الرّزّاق كاشانى را به ما درس دهند ، و ايشان نيز پيوسته وعده ميدادند ولى بجاى آنها هميشه از آيات قرآن و شرح و بسط در