روز با تو بودند رفيق تو نبودند لذا اين پيشنهاد را در آن روز به تو نكردم .
مقدارى با هم صحبت كرديم كه يكى از سؤالاتم اين بود كه : چرا امام زمان عليه السّلام را نمىبينم ؟ ايشان فرمودند : هنوز سنّ تو كم است ، گفتم : اگر به لياقت ما باشد هيچكس حتّى سلمان هم لياقت تشرّف به خدمت آن حضرت را ندارد و اگر به لطف او باشد حتّى مىتواند به سنگى هم اين ارزش را عنايت بفرمايد .
از اين جملهء من خيلى خوشش آمد و گفت : درست است ، شما فردا شب در حرم مطهّر حضرت رضا عليه السّلام موقع مغرب آماده باش فرجى برايت خواهد شد . ( 8 )
( 7 ) اساتيد هم غير از همين گونه از رفاقت چيزى نمىگويند .
اگر عنوان دستگيرى و هدايت لازم نباشد چرا ما سوته دلان گرد هم آئيم ؟ خود امام پس از رحلت با ماى سوته دل همراهى مىكند .
و بالأخره عملًا در مطاوى اين كتاب مىبينيم كه آن مرحوم نقش مرشدى و استادى ، و جناب مؤلّف نقش شاگردى داشته است .
استاد بودن غير از پيروى او و تبعيّت در سفر و حضر و كردار و گفتار چيزى نيست ، و آن هم به نحو أكمل انجام يافته و خود مؤلّف محترم در موارد عديده تصريح به استادى او مىكند ؛ و در اين صورت برداشتن اسم استاد و مرشد و رهبر و عملًا ملتزم به حقيقت آن بودن غير از لقلقهء لسان چيزى نيست .
( 8 ) آيا تصديق به درستى اين مطلب و سپس امر به آماده بودن
سر الفتوح ناظر بر پرواز روح (ضميمه فقهاى حكيم) (فارسى) — صفحة 87
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٨٧