آنها نه اين را بگويند و نه در كلماتشان تصريح كنند كه انسان به مقامى مىرسد كه مستقلّاً از جلال و جمال الهى استفاده مىكند و به وساطت انبياء و أئمّه كارى ندارد ، ( 6 ) خود در عرض پيامبر واقع مىشود و آنچنان كه پيامبر و امام در احكام و شريعت و طريقت و حقيقت و فيوضات ظاهرى و معنوى از خدا استفاده مىكنند او هم استفاده مىكند .
( 5 ) قصّه نيست ؛ واقعيّت و عينيّت خارجى است ! و شما هم روايت و حديثى نخواندهايد ! خود أميرالمؤمنين عليه السّلام و سائر أئمّهء أطهار عليهم السّلام در زمان حيات خود مردم را إرجاع به علماء بالله و فقهاء مىدادهاند .
حاجب و دربان أميرالمؤمنين ، نقصان نفوس است كه نمىتوانند بدون راهنما و رهبر زنده و گويا حركت كنند . و اين كلام مجرّد مغالطه است و الّا بايد گفت أميرالمؤمنين عليه السّلام بعد از رحلت در همهء امور دستش باز است . پس چرا شما آن را منحصر به سير و تزكيهء نفس مىدانيد ؟ و در سائر امور بدون استثناء از مراجعه به طبيب و متخصّص و مهندس و فقيه و غيرهم ارتباط معنوى با آنحضرت را كافى نمىدانيد ؟ ! و اگر كافى بدانيد شرع و دين ديگرى پيدا مىشود نه اين دينى را كه رسول الله آورده است و اين منهاجى كه امامان راستين ما پيمودهاند .
( 6 ) - هيچگاه انسان مستغنى از هدايت پيامبران و امامان نيست و نمىتواند مستقلّاً از جمال و جلال إلهى بهرهمند شود ، يعنى آنها
سر الفتوح ناظر بر پرواز روح (ضميمه فقهاى حكيم) (فارسى) — صفحة 85
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٨٥