در « جُنگ شمارهء 18 » صفحهء 71 و 72 ، مطالبى از آية الله شعرانى دربارهء بطلان انتساب كتاب « حديقة الشّيعة » به ملّا أحمد أردبيلى ذكر كردهام . « 1 »
هامش
- داشت ولى در سايهء رياست و حكم و محوريّت خودش ، و به همين جهت كامياب نشد و در حال ذلّت و سرافكندگى در تركيّه نزد سلطان عبدالحميد عثمانى جان سپرد . و از بسيارى از سخنان او مشهود است كه تجدّد و تغيير إسلام را مىخواسته است نه فقط تجدّد و تغيير مسلمين را ، و آرزو مىكرده است كسى پيدا شود و زنجيرهايى را كه إسلام بر مسلمين بسته است بگسلد و مسلمين رها شوند . و اين سخنان جز غرور و جهل و نابينائى در واقعيّات و حقائق محمل ديگرى ندارد . » - م .
( 1 ) - در جُنگ مزبور چنين آمده است :
« آية الله شعرانى در مقدّمهء كتاب « تفسير أبوالفتوح رازى رحمة الله عليه » كه در أحوال أبوالفتوح نوشتهاند در جلد اوّل ، صفحهء 13 و 14 از جمله نوشتهاند :
در « روضات » از ميرزا عبدالله افندى صاحب « رياض » روايت كرده است كه : سيّد جمال الدّين محمّد بن غياث بن محمّد ، كتاب « ايجاز المطالب فى إبراز المذاهب » و كتاب « هادى النّجاة من جميع المهلكات » را به ابن حمزه نسبت داده است .
و هم صاحب « رياض » گويد : كتاب « حديقة الشّيعة » ملّا أحمد اردبيلى را سيّد جلال الدّين محمّد بن غياث بن محمّد تلخيص كرد . و از كلام او معلوم مىشود : اين كتاب « حديقة الشّيعة » كه امروز متداول و در دست ماست از محمّد بن غياث بن محمّد است . و نسبت دو كتاب مذكور را به ابن حمزه از -