در « تأسيس الشّيعة » صفحه 270 ، مطالبى دربارهء حكمت علّامهء حلّى آورده است . « 1 »
هامش
- شيخ أبوالفتوح عجلى شافعى را شيخ أبوالفتوح رازى نام كرده بودند و به اين بهانه به عادت پدران خويش قبر آن سنّى صوفى را زيارت مىكردند . اگرچه از مردم آن ديار أمثال اين كردار دور نيست ، زيرا كه ايشان پنجاه ماه زياده از ديگران نسبت به حضرت شاه ولايت ناشايست و ناسزا گفتهاند ؛ و در اين زمان كه مذهب شيعه قوّتى گرفته ايشان همچنان به شاه مردان مانند پدران محبّتى ندارند ! - انتهى .
اين اعتراض غير وارد بر أهل اصفهان ألبتّه از مثل ملّا أحمد اردبيلى صاحب « آيات الأحكام » و « شرح إرشاد » سخت بعيد است ! مردى به آن درجهء فضل و علم مىداند كه اگر مردم شهرى اشتباه كنند و قبر سنّى را شيعى بدانند دليل بر سوء سريرت آنان نيست ؛ و اشتباه قبر چنان كه گفتيم براى قاضى نورالله شُشترى نيز رخ داد و هيچكس توهّم سوء سريرت دربارهء او نكرد . ملّا أحمد اردبيلى معاصر شاه عبّاس بزرگ است كه اصفهان پايتخت او بود ؛ چگونه مردم اصفهان در عهد او محبّتى به شاه مردان نداشتند ! » - م .
( 1 ) - گزيدهاى از عبارات مرحوم آية الله سيّد حسن صدر در « تأسيس الشّيعة » :
« آية الله علّامه جمال الدّين حسن بن يوسف بن مطهّر حلّى :
شيخ شيعه و إحيا كنندهء شريعت ؛ در تمام فنون چه معقول و چه منقول داراى تصنيف است . تعداد تأليفات او بيش از پانصد مجلّد است . بين متقدّمين و متأخّرين براى هيچكس چنين وسعت در تأليف پيدا نشده است . به دست او سلطان محمّد شاه خدا بنده و أكثر ايرانيان تشيّع را پذيرفتند . از مجلس درس او پانصد مجتهد فارغ التّحصيل گشتند . -