نمىگيرد .
. . . . . . . . . . . . . . ص 74 :
. . . گفتم : در محضر يكى از علماء معروف تهران كسى روح مرحوم شيخ بهائى را حاضر كرده بود و از او سؤالاتى مىكرد ، يكى از افرادى كه در مجلس حاضر بود نقل كرد كه من در كتابى ديده بودم كه شيخ بهائى فرموده اگر كسى براى امر مهمّى روزى صد مرتبه تا ده روز كه از روز چهارشنبه شروع كند و روز جمعه ختم كند با حضور قلب اين دعاء را بخواند اگر حاجتش بر آورده نشد مرا لعنت كند . . .
آن شخص مىگفت : من اين دعاء را ده روز خوانده بودم ولى از روز جمعه شروع كرده و روز چهارشنبه ختم نموده بودم ( 32 ) و فكر مىكردم ختم را درست انجام دادهام ، و حاجتم بر آورده نشده بود مىخواستم شيخ بهائى را لعن كنم دلم نمىآمد .
در آن مجلس كه روح شيخ بهائى را حاضر كرده بودند بدون آنكه كسى از اين مطلب اطّلاعى داشته باشد ، ناگهان آن كسى كه روح شيخ را حاضر كرده بود ، به من رو كرد و گفت : شيخ مىگويد :
اختتامُه يومُ الجمعة ، يعنى بايد پايان ختم روز جمعه باشد ، من يك مرتبه متوجّه اشتباه خود شدم و دانستم اينكه حاجتم برآورده نشده بخاطر اينستكه من روز جمعه شروع كردهام و روز چهارشنبه ختم نمودهام و حالا شيخ بهائى مرا متوجّه كرد .
سر الفتوح ناظر بر پرواز روح (ضميمه فقهاى حكيم) (فارسى) — صفحة 104
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٠٤