« اى اهل بيت رسول خدا ! محبّت شما از طرف خدا واجب و لازم شده و آن را در قرآن كريم نازل فرموده است . براى عظمت و شخصيّت شما همين بس كه كسى كه بر شما در نمازهايش درود نفرستد و از إهداء صلوات در تشهّد خوددارى كند ، أبداً نمازش مورد قبول نخواهد بود . »
و نيز شافعى گفته است :
لو فَتَّشوا قَلبى لَألفَوا بِهِ * سَطرَينِ قَد خُطّا بِلا كاتبِ
العدلُ و التّوحيدُ فى جانبٍ * وَ حُبُّ أهلِ البيتِ فىجانبِ « 1 »
« اگر قلب من را مورد آزمايش و تماشا قرار دهند ، در آن دو سطر نوشته خواهند يافت كه بدون آنكه خطنويسى آنها را بنگارد ، در دل من نقش بسته است ؛ در يك طرفِ قلب ، عدل و توحيد ، و در طرف ديگر محبّت اهل بيت رسول خدا نقش بسته است . »
و از اين أشعار به خوبى استفاده مىشود كه در نزد شافعى وجوب محبّت اهلبيت مانند وجوب اعتقاد به توحيد و عدل از مسلّميّات است ، و تديّن به موالات اهلبيت در رتبه و درجهء تديّن به توحيد و عدل ، از اسُس و اصول شريعت غرّاء بشمار مىرود ؛ و كأنّه كسى كه محبّت به اهل بيت نداشته باشد يك پايهء دين و اعتقادات او خراب ، و معلوم است كه بِنا فقط با يك پايهء ديگر برقرار نخواهد بود .
و نيز شافعى گويد :
يا راكبًا قِفْ بالمُحَصَّبِ « 2 » مِن * مِنَىو اهتَفْ بساكِن خيفِها و النّاهِضِ
هامش
( 1 ) - « ينابيع المودّة » طبع نجف ، ص 568
( 2 ) - در « مجمع البحرين » فرمايد : مُحَصَّب در نزد اهل لغت به معناى محلّ رمى جمار است ، ولى در حديث « فَرَقَدَ رَقْدَةً بالمُحَصَّب » مراد از محصّب أبطح است ، زيرا به هر جائى كه