نخواهد رسيد . »
اين حديث را نيز امام فخر رازى در تفسير خود از زمخشرى نقل مىكند و تأييد مىنمايد و سپس ميگويد : مراد از آل محمّد حضرت علىّ بن أبىطالب و فاطمة الزّهراء و حسن و حسين هستند ، و اين معنى جاى شكّ و ترديد نيست و به أخبار متواتره ثابت شده است . و امّا غير آنها از أقارب آن حضرت يا امّت كه دعوت آن حضرت را قبول نمودهاند ، آنها را آل نمىتوان گفت . و چون در صدق آل به آنها خلاف واقع شده است ، بنابراين بطور حتم و يقين مقصود از آل همان چهار نفر : أميرالمؤمنين و فاطمه و حسنين خواهند بود . » « 1 » و پس از بيان اين مطلب شروع به استدلال در وجوب مودّت آل محمّد مىكند .
و اين حديث را نيز قُندوزى در « ينابيع المودّة » در آخر باب سوّم ، از أبواسحق ثعلبى در تفسيرش با إسناد متّصل خود از قيس بن أبىحازم از جرير بن عبدالله بجلىّ از حضرت رسول الله صلّى الله عليه وآله وسلّم روايت كرده است . و علاوه ميگويد كه : حموى در « فرآئد السّمطين » آورده و همچنين در « فصل الخطاب » و « روح البيان » آمده است . « 2 »
و راجع به وجوب محبّت اهل بيت به نصّ قرآن كريم ، امام شافعى محمّد ابن إدريس گفته است :
يا ءَالَ بَيتِ رَسولِ اللَهِ حُبُّكمُ * فَرضٌ مِنَ اللهِ فى القُرءَان أنزَلَهُ
كَفاكُمُ مِن عظيمِ القَدرِ أنّكُمُ * مَن لَم يُصَلِّ عَليكُم لا صلوةَ لَهُ « 3 »
هامش
( 1 ) - « تفسير فخر رازى » ج 27 ، ص 166
( 2 ) - « ينابيع المودّة » طبع نجف ، ص 29
( 3 ) - در تعليقهء مقدّمهء « ينابيع المودّة » ذكر نموده است كه : اين أشعار از إمام شافعى است ؛ و در « الصّواعق المُحرقة » ص 146 ، و « نور الأبصار » ص 105 ، و « إسعاف الرّاغبين » ص 118 كه در حاشيهء « نور الأبصار » طبع شده است ، و « شرح المواهب » زرقانى ، ج 7 ، ل ل ص 7 و غير اين كتاب ، اين أشعار را از شافعى نقل نمودهاند .