تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله مودت (تفسير آيه قل لا أسئلكم عليه أجرا إلا المودة في القربى) (فارسى) — صفحة 142

مساهمون:

ص١٤٢
رسولِ اللهِ صلَّى اللهُ عليه [ وءَالِه ] و سلّم ، فَهَجَرتْ أبابكرٍ فَلَمْ تَزَلْ مُهاجِرَتَهُ حتّى تُوُفِّيَتْ . « 1 » « عائشه به عروة بن زبير خبر ميدهد كه فاطمه دختر رسول خدا از أبوبكر بعد از رحلت حضرت رسول الله درخواست كرد كه ميراثش را از آنچه خداوند به پيغمبرش داده بود بدهد . أبوبكر گفت : رسول الله فرموده است : ما إرث نمىگذاريم ، آنچه از ما مىماند صدقه است . حضرت فاطمه دختر رسول خدا از گفتار أبوبكر به غضب در آمد و از أبوبكر دورى نموده و پيوسته با او ملاقات نكرد تا از دنيا رحلت نمود . » آنقدر حضرت صدّيقه از آزار آنان در رنج بود كه در بستر مرگ نيز اجازهء ورود نداد . أبوبكر و عمر به ديدن آمدند با آنها صحبت نكرد . و حتّى از نماز خواندن أبوبكر و عمر پس از مرگش جلوگيرى فرمود و وصيّت كرد كه آنها بر من نماز نگزارند . و چون از دنيا رحلت فرمود أبوبكر را خبر ننمودند . بخارى همچنين از عروة از عائشة روايت مىكند كه : چون حضرت فاطمه تقاضاى إرث خود نمود ، فأبَى أبوبكرٍ أن يَدفَعَ إلى فاطمةَ مِنها شَيئًا ، فَوجَدَتْ « 2 » فاطمةُ علَى أبى بكرٍ فى ذلك فهَجَرَتْه فلَم تُكَلِّمْهُ حتّى تُوُفِّيَتْ . و عاشَتْ بعدَ النَّبىّ صلَّى اللَهُ عليه [ وءَالِه ] وسلَّم سِتّةَ أشهُرٍ . فلمّا تُوُفِّيتْ دَفَنَها زوجُها علىٌّ ليلًا و لَم يُؤْذِن بها أبابكرٍ و صلَّى علَيها . « 3 »
هامش
( 1 ) - « صحيح بخارى » ج 2 ، ص 186 ، باب فرضِ الخمس ؛ و از طبع اميريّهء بولاق ، ج 4 ، ص 79 ( 2 ) - وَجَدت عليه أى غضِبتْ . ( 3 ) - « صحيح بخارى » ج 3 ، باب غزوة خيبر ، ص 55 ؛ و از طبع أميريّهء بولاق ، ج 5 ، ص 139