اين روايات از نقطهء نظر اهل تسنّن مسلّم است ، و نيز مسلّم است كه أبوبكر و عمر حضرت زهرا را رنجاندند و به آن حضرت آزار رساندند ، اين هم جاى ترديد نيست كه آن قدر آن حضرت از أفعال خليفه در خشم بود كه با او تكلّم نكرد و از او دورى جست تا از دنيا رحلت نمود .
بخارى در صحيح خود روايت مىكند با إسناد خود از عُروة بن زبير كه : إنَّ عآئشةَ أخبرَتْه أنَّ فاطمةَ عليها السّلامُ ابنةَ رسولِ اللهِ صلَّى اللهُ علَيه [ وءَالِه ] وسلَّم سألتْ أبابكرٍ الصّدّيقَ بعدَ وفاةِ رسولِ اللهِ صلَّى اللهُ علَيهِ [ وءَالِه ] وسلَّم أنْ يَقسِم لَها ميراثَها مِمّا تَرك رسولُ الله صلَّى اللهُ علَيه [ وءَالِه ] وسلَّم ممّا أفآء اللهُ علَيه . فقالَ لها أبوبكرٍ : إنّ رسولَ اللهُ صلَّى اللهُ علَيه [ وءَالِه ] و سلَّم قالَ : لا نُورَثُ ، ما تَرَكْنا صَدَقَةٌ . فغضِبَتْ فَاطمةُ بنتُ
هامش
وَ أخرجَ التِّرمِذىُّ من حديثِ زَيدِ بنِ أرقَمَ ( كما فى ترجَمَةِ الزهرآء من « الإصابة » ) أنَّ رسولَ الله قالَ : عَلىٌّ وَ فَاطِمَةُ وَ الحَسَنُ وَ الحُسَيْنُ ، أنا حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَهُمْ وَ سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَهُمْ - انتهى .
و هذا الحديثُ فى الدِّلالةِ علَى تفضيلِها و عصمتِها كسابقِه ، و فيه دلالةٌ علَى كفرِ مُحاربيهم كما تَرى .
« جماعتى از معتبرين محدّثين و بزرگان ايشان چون احمد بن حنبل چنين حديث كردهاند كه : روزى رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم به علىّ و حسن و حسين و فاطمه نظر نموده و فرمود : هر كس با شما در جنگ باشد من با او در جنگم ، و هر كس با شما در صلح و آشتى باشد من با او در صلح و آشتى هستم .
و ترمذى از حديث زيد بن ارقم روايت كرده است كه رسول خدا فرمود : هر كس كه با علىّ و فاطمه و حسن و حسين محاربه داشته باشد من با او در جنگ بوده ، و هر كس با آنان در سلم و صلح باشد من با او در سلم و صلح هستم .
و اين حديث در دلالت بر أفضليّت و عصمت آن حضرت مانند روايت قبل است . و همانطور كه مىنگرى دلالتى نيز بر كفر محاربان اهل بيت دارد . » ]