و به لفظ ديگر نيز فرموده است : فَاطَمِةُ بَضْعَةٌ مِنِّى يُؤْذِينِى مَا ءَاذَاهَا وَ يُنْصِبُنِى « 1 » مَا أَنْصَبَهَا . « فاطمه پارهء بدن من است ؛ رنج ميدهد مرا آنچه او را رنج دهد ، و خسته مىكند مرا آنچه او را خسته كند . »
و نيز به لفظ ديگر فرموده است : فَاطِمَةُ بَضْعَةٌ مِنِّى يُرِيبُنى « 2 » مَا أَرَابَهَا وَ يُؤْذِينِى مَا ءَاذَاهَا . « فاطمه پارهء بدن من است ، فاطمه قطعهء بدن من است ؛ مرا ناراحت و كَدِر نمايد آنچه او را ناراحت و كدر نمايد ، و مرا آزار دهد آنچه او را آزار دهد . »
و نيز به لفظ ديگر فرموده است : فَاطِمَةُ بَضْعَةٌ مِنِّى يُسْعِفُنِى « 3 » مَا يُسْعِفُهَا . « فاطمه پارهاى از من است ؛ به من ميرسد آنچه به او ميرسد . ( خوبى به من ميرسد چنانچه خوبى به او برسد ، و گزند به من ميرسد چنانچه گزندى به او برسد . ) »
و به لفظ ديگر نيز فرموده است : فَاطِمَةُ شَجْنَةٌ « 4 » مِنِّى يَبْسُطُنِى مَا يَبْسُطُهَا وَ يَقْبِضُنِى مَا يَقْبِضُهَا . « فاطمه شاخهء پيچيده شده بر اصل و بنياد من است ؛ خوشحال و فرحناك مىكند مرا آنچه او را خوشحال كند ، و گرفته و مهموم مىكند مرا آنچه او را مهموم و گرفته كند . »
و به لفظ ديگر نيز فرموده است : فَاطِمَةُ مُضْغَةٌ « 5 » مِنّى مَنْ ءَاذَاهَا فَقَدْ ءَاذَانِى .
هامش
( 1 ) - أنْصَبَه : أتعَبَه .
( 2 ) - رابَهُ و أرابَهُ : سآءه و أزْعَجَهُ .
( 3 ) - أى يَنالُنى ما ينالها و يَلُمُّ بى ما يلّم بها .
( 4 ) - الشَّجَن و الشَّجْنة و الشِّجْنة و الشُّجْنة : الغُصنُ المُلتَفّ المُشتَبِك ، و الشُّعْبة مِن كلّ شىءٍ . و يقولون : الحديث ذو شُجون اى ذو فنون مُتشعّبةٍ .
( 5 ) - المُضغة : القطعة الّتى تُمضَغ من لحمٍ و غيره .