روزى مرحوم سيّد جلال الدّين طهرانى منجّم معروف ، و دانشمند مشهورى كه ساليان دراز در خدمت اربابان كار مىكرد ، و بالأخره در زمان نخست وزيرى هويدا در اين مدّت مديد ، خانه نشين گرديده بود « 1 » ؛ به حقير گفت : « من در ايّامى كه استاندارى خراسان و توليت حضرت امام رضا عليه السّلام را داشتم ، چه خدمات مهمّى انجام دادم . » آنگاه مفصّلاً خدماتش را بر شمرد كه انصافاً زيبنده بود ، و اهل خراسان و مشهد تا امروز كه امروز است از وى قدردانى ميكنند و وى را به پاكى و حسن خدمت مىستايند .
وى از جمله مىگفت : « من در ايالت خراسان تقسيم اراضى نكردم . روزى اعليحضرت به من گفتند : بايد تقسيم اراضى را در خراسان شروع كنيد ! من
هامش
را بطور كفاف و غنا بپروراند ولى مع الاسف ديدم كه فقط پانزده ميليون فرد فقير و گرسنه بر سر اين سفره نشستهاند . »
مگر شما در مجلّهء « برزگر » شماره 680 ، مورّخهء اوّل مرداد ماه 1373 مقالهاى تحت عنوان « توسعهء صنعتى يا گسترش كشاورزى ؟ » كه از ص 51 تا ص 53 آن را استيعاب مىنمود ، و بسيار ارزنده بود را نخواندهايد ؟ ! ما فقط به عناوين مهمّ آن كه با عبارت درشت خطّ مكتوب گرديده بود اكتفا مىكنيم :
* با احتساب هر هكتار زمين قابل كشت براى ادارهء زندگى 10 نفر ، روشن است كه دقيقاً ما مىتوانيم غذاى 300 ميليون نفر را در ايران تهيّه كنيم .
* با اندكى دقّت مىبينيم كه علّتهاى اصلى پائين بودن بازده كار ما در هكتار يعنى درست انجام ندادن كارهاى كاشت ، داشت و برداشت ، بستگى به كار و كوشش و برنامه ريزىهاى ما دارند .
* درست به عكس كالاهاى صنعتى ، فرآوردههاى كشاورزى كشور ما ، از مرغوبترين محصولات سيّارهء زمين هستند .
* متأسّفانه برنامههاى دولت در اين سالها بر اساس اولويّت دادن به گسترش صنعت پايه ريزى شده و به صنعتى كردن كشور ( نسبت به گسترش كشاورزى ) اهمّيّت بيشترى مىدهند .
( 1 ) وى به من گفت : من سناتور بودم . چون أمير عبّاس هويدا را خواستند نخست وزير كنند ، من كاغذ كبود دادم و گفتم : به اين بچّه بهائى رأى نمىدهم ! از آنجا عذر مرا خواستند و تا به حال خانه نشين هستم .