مشرّف مىشد ، و از صبح تا عصر يك ختم قرآن مىنمود و بيرون مىآمد .
و اين مقامات عاليه از مثل نفيسهاى بعيد نيست ، كه چون دل به خدا داده و از غير خدا گسسته باشد ، خداوند به او عنايت نموده باشد . مضافا به آنكه شوهرش پسر بلافصل حضرت صادق عليه السّلام بوده است . و اهل روايت و رجال او را مؤتمن و بزرگوار شمردهاند . و قائل به امامت برادرش حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام بوده است .
[ حسن بن زيد بن حسن ، و پدرش زيد بن حسن ، مردودند ]
امّا از پدر نفيسه : حسن ، نامى به نيكى نمىبرند . شيخ طوسى در رجالش او را اضعف ضعفاء مىشمرد . و در « عمدة الطّالب » گويد : حسن بن زيد بن حسن ابن علىّ از قبل منصور دوانيقى امير مدينه بود ، و نگهبان او براى سائر نواحى ايضا . و اوّلين كسى بود از بنى هاشم كه لباس سياه را كه شعار بنى عبّاس بود در بر كرد . و بر له بنى عبّاس و عليه عموزادگان خود ( اولاد حسن مثنّى و عبد الله محض و فرزندان او محمّد و إبراهيم ) بود . و در « مناقب » آورده است كه منصور دوانيقى او را مأمور كرد كه خانهء حضرت صادق عليه السّلام را آتش زند . « 1 » و جدّ نفيسه خاتون ، يعنى زيد بن حسن بن علىّ كه اشتباها مامقانى او را به عنوان زيد بن حسن بن حسن بن علىّ عليه السّلام نام برده است ، از حسن ( پسرش ) بدتر بود . در « تنقيح المقال » حديث طويلى از « بحار الأنوار » از « خرائج و جرائح » راوندى نقل مىكند از أبو بصير ، از حضرت صادق عليه السّلام كه او با زيد بن علىّ بن الحسين ، و با حضرت باقر عليه السّلام مخاصمه داشت .
و او موجب قتل و شهادت حضرت باقر عليه السّلام بواسطهء زين مسمومى كه با خود از شام آورد گرديد . « 2 »
هامش
( 1 ) - « تنقيح المقال » مامقانى ، طبع سنگى ، ج 1 ، ص 280
( 2 ) - « تنقيح المقال » ج 1 ، ص 462 ، شمارهء 4412 ؛ مامقانى او را به عنوان زيد بن