سوى او شدّت يافته است . و عشق و محبّت من اكنون اينست كه در آتش سوزان او بگدازم .
2 - از ميان رفتن آبروى من در ميان جمعى سخن چين و جمعى رقيب ، در عشق و هواى حبيب من بسيار بر من گواراست . و چون من به معشوق خود مىرسم اگر أحيانا چيزى از دست من برود ، باك نخواهم داشت .
3 - كسى كه مرا از عشق او سرزنش و ملامت كند ، ابدا دستش به دامن او نمىرسد . جسم من به ناتوانى و مرض من خشنود است و گلايهاى ندارد . آنگاه اين مردم بىخبر مرا با نحيب خود آزار مىدهند كه بايد حفظ بدنت را بنمائى ! امّا صاحب كتاب « التّحفة الإنسيّة من مأثر النّفيسة » گويد : بعضى اين ابيات را از محمّد بن إبراهيم بن ثابت كيزانى كه شيعى مذهب بوده است ميدانند .
زينب مىگويد : حال عمّهام به همين منوال تا دههء دوّم ماه رمضان بماند ، و حال احتضار به او رخ داد . و شروع كرد به خواندن سورهء أنعام . و همينطور مىخواند تا رسيد به اين آيه :
قُلْ لِلَّهِ كَتَبَ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ .
« 1 » « بگو : براى الله است ! خداوند بر خودش افاضهء رحمت را لازم شمرده است . » و روحش به جنان قدس پرواز كرد .
و در كتاب « درر الأصداف » آورده است كه زينب مىگويد : چون به اين آيه رسيد :
لَهُمْ دارُ السَّلامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ هُوَ وَلِيُّهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ .
« 2 » « از براى ايشان است خانهء امن و سلامت در حضور پروردگارشان ؛ و خداست ولىّ و مولاى آنان در اثر اعمالى كه در دنيا بجاى مىآوردهاند . » حالت غشّ و بىهوشى
هامش
( 1 ) - قسمتى از آيه 12 ، از سورهء 6 : الأنعام
( 2 ) - آيه 127 ، از سورهء 6 : الأنعام