ايشان اوّلا راجع به اينكه آنچه در بعضى از اذهان آمده است كه مراد از أحرف سبعهاى كه قرآن بدان نازل شده است قرائات سبعة است ، غلط مىباشد بحث نموده ، و سپس دربارهء عدم صحّت روايات أحرف سبعة بحث مىكنند .
امّا دربارهء امر اوّل مىفرمايند : « احدى از علماء محقّقين بدين توهّم لب نگشوده است . و جزائرى در اين موضوع مىگويد : قرائات سبعة از غير آنها متميّز نبود ، تا در وهلهء اوّل امام أبو بكر أحمد بن موسى بن العبّاس بن مجاهد كه در بغداد بود ، در رأس قرن سوّم از هجرت بدين امر قيام نموده ، قرائات سبعة را از مشاهير ائمّهء حرمين و عراقين ( مكّه و مدينه و بصره و كوفه ) و شام جمعآورى كرد . و قرّاء اين قرائتها عبارت بودند از : نافع و عبد الله بن كثير و أبو عمرو بن علا و عبد الله بن عامر و عاصم و حمزه و علىّ كسائىّ .
و ازاينجهت بعضى از مردم پنداشتند كه قرائات سبعة همان احرف سبعهاى هستند كه در روايت آمده است . ولى اينطور نيست . . . بسيارى از علماء ، ابن مجاهد را در اينكه عدد هفت را از ميان قرّاء اختيار نمود ملامت نمودند ؛ زيرا در اين عدد ايهام است و مردم را به توهّم آن احرف سبعة برمىانگيزد . . .
أحمد بن عمّار مهدوىّ گويد : هفت عدد قراردهندهء اين قرائات سبعة ، عملى را انجام داد كه سزاوار او نبود . و لهذا امر بر عامّهء مردم مشكل شد ؛ زيرا هركس كه نظر و تدبّر او كم است ، چنين مىپندارد كه اين هفت قرائت همانهائيست كه در خبر ذكر شده است . اى كاش ابن مجاهد از عدد هفت يك نفر را مىكاست يا يك نفر را بر آن مىافزود ، تا شبهه بر طرف گردد . . .
و استاد اسماعيل بن إبراهيم بن محمّد قراب در « شافى » گفته است :
تمسّك به قرائت هفت نفر از قرّاء سواى غيرشان ، نه در خبرى وارد است و نه
نور ملكوت قرآن از قسمت أنوار الملكوت (فارسى) — صفحة 454
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٤٥٤