است :
فَذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمُ الْحَقُّ فَما ذا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلالُ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ .
« 1 » « و بازگردانيده شدهاند به سوى مولاى حقّشان . . . پس اوست خداوند ، پروردگار شما كه حقّ است . پس ، از حقّ كه بگذريم جز گمراهى چه چيز مىتواند باشد ؟ پس شما به كجا مىگرديد ؟ ! » دوّم : به چيز ايجادشدهء به مقتضاى حكمت ، حقّ گويند . و به همين لحاظ گفته مىشود : فعل خداوند تعالى همهاش حقّ است . و خداوند مىفرمايد :
هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِياءً وَ الْقَمَرَ نُوراً
تا آنكه مىفرمايد :
ما خَلَقَ اللَّهُ ذلِكَ إِلَّا بِالْحَقِّ .
« 2 » « خداوند است كه خورشيد را درخشان و ماه را نورانى قرار داد . . .
خداوند آنها را نيافريده است مگر بحقّ . » و دربارهء قيامت مىفرمايد :
وَ يَسْتَنْبِئُونَكَ أَ حَقٌّ هُوَ قُلْ إِي وَ رَبِّي إِنَّهُ لَحَقٌّ -
« 3 »
لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ .
« 4 » و قوله عزّ و جلّ :
الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ - *
« 5 »
وَ إِنَّهُ لَلْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ .
« 6 » « و از تو كسب اطّلاع مىكنند كه : آيا آن حقّ است ؟ ! بگو : آرى و سوگند به پروردگارم كه آن حقّ است - و كتمان مىكنند حقّ را . » و گفتار خداوند عزّ و جلّ :
« حقّ از پروردگار تست - و حقّا آن حقّ است از پروردگار تو ! »
هامش
( 1 ) قسمتى از آيه 30 و آيه 32 ، از سورهء 10 : يونس
( 2 ) صدر آيه 5 ، از سورهء 10 : يونس
( 3 ) صدر آيه 53 ، از سورهء 10 : يونس
( 4 ) قسمتى از آيه 146 ، از سورهء 2 : البقرة
( 5 ) صدر آيه 147 ، از سورهء 2 : البقرة ؛ و صدر آيه 60 ، از سورهء 3 : آل عمران
( 6 ) قسمتى از آيه 149 ، از سورهء 2 : البقرة