[ آيات دالّهء بر نزول قرآن به لسان عربىّ ، در سورههاى شورى ، أحقاف و طه و . . . ]
« حم . قرآنى است كه از ناحيهء خداوند رحمن و رحيم فرودآورده شده است . كتابى است كه آياتش مشروح و روشن و مبيّن است . و قرآن قابل قرائت به لسان عربى است براى گروهى كه بدانند . بشارتدهنده و بيمدهنده است ؛ امّا اكثر اين مردم اعراض نموده و آياتش را نمىشنوند . و مىگويند : دلها و قلبها و مراكز ادراكى ما در غلافها و پوششها و حقّههاى سرپوشيدهاى است از آنچه شما ما را بدان مىخوانيد و دعوت مىنمائيد ؛ و در گوشهايمان پارگى است ( كه نمىگذارد بفهميم و ادراك كنيم ، و نمىگذارد كه بشنويم ) . و در ميان ما و تو فاصلهاى از حجاب و پردهايست ( كه نمىگذارد تو را ببينيم و سخنانت را استماع كنيم و بپذيريم ) . بنابراين تو هر كارى كه از دستت بر مىآيد به عنوان عكس العمل در برابر عدم پذيرش و انكار ما انجام بده ، ما نيز كما كان بر طريقه و ملّت خود عملكننده مىباشيم ! » و از جملهء آيات ، آيه واردهء در سورهء شورى است :
وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ قُرْآناً عَرَبِيًّا لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرى وَ مَنْ حَوْلَها وَ تُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فِيهِ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَ فَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ .
« 1 » « و اينچنين است اى پيغمبر كه ما قرآنى را با زبان عربى و فصيح بسوى تو وحى كرديم ، براى آنكه بترسانى ( از عواقب وخيم شرور نفس امّاره ) اهل مكّه را و كسانى كه در حوالى آن زيست مىكنند ، و بترسانى از موقف قيامت كه يوم الجمع است و در آن شكّى نيست . گروهى در بهشت و گروهى در آتش گذران مىباشند . » و از جملهء آيات ، آيه واردهء در سورهء احقاف است :
وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا لَوْ كانَ خَيْراً ما سَبَقُونا إِلَيْهِ وَ إِذْ لَمْ
هامش
( 1 ) آيه 7 ، از سورهء 42 : الشّورى