[ عبارات دعاى عرفه ، خدا را در همهء موجودات نشان مىدهد ]
خداوندا ! مرا امر فرمودى تا از مقام عزّ قدس خود نازل شده ، در آثارت وارد شوم و در تردّد و حركت ميان آنها باشم ؛ اينك مرا با پوششهاى انوار عرفان ، و با راهيابى و هدايت بصيرت طريق و صولت بسوى خود بازگردان ، تا آنكه از آثارت به سوى تو برگردم ؛ همچنانكه از آثارت به سوى تو وارد شده بودم . و اين بازگشت من بهطورى باشد كه سرّ من از توجّه و نظر به آنها محفوظ و همّت من از اعتماد به آنها برتر باشد . و تحقيقا تو بر هر چيزى توانائى و قدرت دارى ! » تا آنكه مىگويد :
أنت الّذى أشرقت الأنوار فى قلوب أوليائك حتّى عرفوك و وحّدوك . و أنت الّذى أزلت الأغيار عن قلوب أحبّائك حتّى لم يحبّوا سواك و لم يلجئوا إلى غيرك . أنت المونس لهم حيث أوحشتهم العوالم .
و أنت الّذى هديتهم حيث استبانت لهم المعالم .
ما ذا وجد من فقدك ؟ و ما الّذى فقد من وجدك ؟ ! « تو هستى كه در دل دوستان و اولياى خودت انوارى را درخشانيدى ، تا آنكه تو را شناختند و به يگانگىات اقرار كردند . و تو هستى كه اغيار را از دلهاى دوستانت كنار زدى ، تا غير از تو را دوست نداشتند و به غير تو پناه نياوردند . تو انيس و مونس آنها بودى ، در وقتى كه عوالم كثرت آنها را به وحشت انداخت . و تو رهبر و راهنماى آنها بودى در زمانى كه نشانههاى هدايت بر ايشان ظاهر شد .
كسى كه تو را نيافت ، چه چيز را يافت ؟ و كسى كه تو را يافت ، چه چيز را نيافت ؟ » تا آنكه مىگويد :
أنت الذّاكر قبل الذّاكرين ! و أنت البادى بالإحسان قبل توجّه