العابدين ! و أنت الجواد بالعطاء قبل طلب الطّالبين ! و أنت الوهّاب ثمّ لما وهبت لنا من المستقرضين ! « تو ذكركننده و يادكننده هستى قبل از آنكه ذكرگويان ذكر تو را گويند ! و تو ابتداكننده به احسان هستى پيش از آنكه عبادتكنندگان ترا پرستش كنند ! و تو جودكننده و عطاء نماينده هستى قبل از آنكه طالبان از تو طلب نمايند ! و تو بخشنده هستى و پس از آن قرضگيرنده هستى از همان چيزى كه به ما بخشيده بودى ! »
[ ملكات عرفانى سيّد الشّهداء عليه السّلام در زيارت مطلقه ]
تا آنكه عرض مىكند :
أنت الّذى لا إله غيرك . تعرّفت لكلّ شىء فما جهلك شىء . و أنت الّذى تعرّفت إلىّ فى كلّ شىء فرأيتك ظاهرا فى كلّ شىء . و أنت الظّاهر لكلّ شىء . « 1 » « تو هستى آنكه معبودى جز تو نيست . خود را به همهء اشياء نشان دادى و نماياندى ، بنابراين چيزى جاهل به تو نيست . و تو هستى كه خودت را در هر چيزى به من نشان دادى ، و بنابراين من تو را در تمام چيزها هويدا ديدم . و تو هستى كه براى هر چيز هويدائى . » اين حالات اندكاك و فناى آن حضرت در ذات حضرت احديّت است كه از اين مناجات مشهود مىگردد . و بنا بر همين حالات و ملكات ، در زيارت مطلقهاش مىخوانيم :
إرادة الرّبّ فى مقادير أموره تهبط إليكم و تصدر من بيوتكم . « 2 »
هامش
( 1 ) ذيل دعاى عرفه بنا به روايت سيّد ابن طاووس در « اقبال » ص 348 تا ص 350
( 2 ) « تحفة الزّائر » مجلسى ، ص 264 با سند معتبر از حسين بن ثوير و يونس بن ظبيان از حضرت صادق عليه السّلام ؛ و « هديّة الزّائرين » محدّث قمّى ، ص 92 ؛ و در