طبقات مخلوقات نيز به لرزه در آمد . و آسمان و زمين و ساكنين بهشت و خشكى و دريا بر شما گريست . »
[ « جلوهء عالم فروغ روى حسين است » ]
شاعر اهل بيت : فؤاد كرمانى در اين مضمون سروده است :
نور وجود از طلوع روى حسين است * ظلمت امكان ، سواد موى حسين است شاهد گيتى به خويش جلوه ندارد * جلوهء عالم فروغ روى حسين است مشى قدم را وصول ذات قدم نيست * جنبش سالك به جستجوى حسين است ذات خدا لا يرى است روز قيامت * ذكر لقا بر رخ نكوى حسين است جان ندهم جز به آرزوى جمالش * جان مرا دل به آرزوى حسين است عاشق او را چه اعتناست به جنّت * جنّت عشّاق ، خاك كوى حسين است عالم و آدم كه مست جام وجودند * مستى اين هر دو از سبوى حسين است ذات خدا را مجو ولى به صفاتش * نيك نظر كن كه خلق و خوى حسين است حضرت حقّ را به عشق خلق چه نسبت * مسألهء عشق گفتگوى حسين است عاشق او را چه غم ز مرگ طبيعت * زندگى عارفان به بوى حسين است