[ نفس رسول الله با قرآن عالى و محكم ، متّحد است ]
و از اين بيان كيفيّت اتّحاد نفس رسول الله و ائمّهء طاهرين صلوات الله و سلامه عليهم أجمعين با قرآن محكم و عالى ؛ و اتّحاد انديشه و ذهن و پيكر آن وجودهاى قدسيّه ، با اين قرآن مفصّل و عربىّ مبين واضح مىگردد .
همانطوركه بعثت حضرت ختمى مرتبت ، اختصاص به زمان معيّن يا مكان معيّن ندارد :
وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ
، « 1 »
وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ
. « 2 » « و ما نفرستاديم تو را مگر براى رحمت عالميان ! » ، « و ما نفرستاديم تو را مگر براى كافّه و عموم مردمان . » همچنين قرآن مجيد كه وحى خدا به اوست ، براى تمام جهانيان تا روز بازپسين است و اختصاص به زمان معيّن و يا مكان خاصّى ندارد .
قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعاً الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ يُحيِي وَ يُمِيتُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ
هامش
- مواضع مشكل ، و بسط و گسترش مختصرات قرآن است ؛ به علّت آنكه بيان كتاب است .
و اين مطلب است كه بر آن قوله تعالى :وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْدلالت دارد . لهذا شما در سنّت چيزى را نمىيابيد مگر آنكه قرآن ، يا به دلالت اجماليّه و يا به دلالت تفصيليّه ، بر معنى و مفاد آن دلالت مىنمايد .
و ايضا هر چيزى كه دلالت مىكند بر اينكه قرآن جامع كلّيّات شريعت و اصول آنست و چشمهء امور كلّيّه و عامّه است ، دلالت بر آن دارد . و نيز به علّت اينكه خدا مىفرمايد :وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ. « و حقّا و تحقيقا تو بر خلق و خوى عظيمى هستى . » و اين آيه را عائشه تفسير كرده است بأنّ خلقه القرءان « خلق و خوى پيغمبر ، قرآن است » . و فقط در بيان اوصاف و اخلاق رسول الله به اين كلام اقتصار نموده است . و اين مىرساند كه : قول و فعل و إقرار رسول خدا راجع به قرآن مىباشد ؛ زيرا كه خلق و خوى ، منحصر است در اين چيزها .
و به جهت اينكه خداوند ، قرآن را تبيان و روشنگر همهء چيزها قرار داده است . »
( 1 ) آيه 107 ، از سورهء 21 : الأنبياء
( 2 ) صدر آيه 28 ، از سورهء 34 : سبأ