مىكند . »
[ آيات آخر سورهء آل عمران در توصيف مؤمنينى كه شب به قرائت قرآن و ذكر خدا مشغولند ]
خداوند علىّ اعلى در قرآن مجيد توصيف مىكند اشخاصى را كه شب به قرائت قرآن و ذكر خدا در حال قيام و قعود ، و به پهلو افتادن اشتغال دارند ، و آنها را مدح نموده است ؛ ولى قيام را بر قعود ، و قعود را بر ذكر به پهلو مقدّم داشته است .
إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ * الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلًا سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ * رَبَّنا إِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ * رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ * رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِكَ وَ لا تُخْزِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ .
« 1 »
هامش
- چيرگى شيطان بر وى نيارد . و حضرت مصطفى عليه السّلام مىفرمايد كه : هر كه در شبى ده آيه از قرآن بخواند ، از غافلانش ننويسند ، و هر كه پنجاه آيه بخواند از ذاكرانش نويسند ، و هر كه صد آيه بخواند از قانتانش نويسند ، و هر كه دويست آيه بخواند از خاشعانش نويسند ، و هر كه سيصد آيه بخواند از فائزانش نويسند ، و هر كه پانصد آيه بخواند از مجاهدانش نويسند ، و هر كه هزار آيه بخواند قنطارش خوانند و نويسند ؛ و آن پنجاه هزار مثقال بود . و هر مثقال بيست و پنج قيراط بود ، و هر قيراطى چند كوه أحد باشد ، و مهترينش چند * آسمان و زمين باشد . » * - سيّد جمال الدّين محدّث ارموى در تعليقه گويد : « چند » در اين دو مورد به معنى مطلق مقدار است ، يعنى : به قدر و به اندازه . »
( 1 ) آيات 190 تا 194 ، از سورهء 3 : آل عمران