پس از احوالپرسى كامل كه تقاضاى نعمت ولايت و دورى از صراط مغضوب عليهم و ضالّون است ، بايد قرآن خواند ؛ يعنى گفتار خدا را كه عهدنامهء اوست قرائت كرد ؛ و از هر جاى قرآن مىتوان قرائت نمود .
در « كافى » با إسناد خود از عبد الله بن سليمان حديث مىكند از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام كه فرمود :
من قرأ القرءان قائما فى صلاته ، كتب الله له بكلّ حرف مائة حسنة .
و من قرأه فى صلاته جالسا ، كتب الله له بكلّ حرف خمسين حسنة . و من قرأه فى غير صلاته ، كتب الله له بكلّ حرف عشر حسنات . « 1 » « كسى كه قرآن را در حال ايستاده در نمازش بخواند ، خداوند جزاى وى را در مقابل هر حرف يكصد حسنه مىنويسد . و كسى كه قرآن را در حال نشسته در نمازش بخواند ، خداوند جزاى وى را در مقابل هر حرف پنجاه حسنه مىنويسد ، و كسى كه قرآن را در غير نمازش بخواند ، خداوند جزاى وى را در مقابل هر حرف ده حسنه مىنويسد . » حجّة الإسلام غزالى اين روايت را از أمير المؤمنين عليه السّلام تا « خمسين حسنة » نقل كرده است ، و تتمّهاى براى آن نقل نموده است كه :
و من قرأ فى غير صلاة و هو على وضوء فخمس و عشرون حسنة ، و من قرأ على غير وضوء فعشر حسنات . و ما كان من القيام بالليل فهو أفضل ، لأنّه أفرغ للقلب . « 2 »
هامش
( 1 ) « اصول كافى » ج 2 ، ص 611
( 2 ) بنا بر نقل « المحجّة البيضاء » فيض كاشانى ، ج 2 ، ص 220 و 221 قاضى قضاعى در شرح فارسى « شهاب الأخبار » كلمات قصار پيغمبر خاتم ، در ص 91 و 92 به شمارهء 216 آورده است : « القرءان غنى لا فقر بعده ، و لا غنى دونه . « قرآن توانگرى است كه از پس آن درويشى نباشد ، و بالاى آن توانگرى نباشد . » و امام محمّد باقر