عهده ، و أن يقرأ منه فى كلّ يوم خمسين آية . « 1 » « قرآن كريم عهدنامه و پيماننامهاى است از خدا به سوى خلقش ؛ بنابراين سزاوار است مرد مسلمان در اين عهدنامه نظر افكند و هر روز ، از آن به مقدار پنجاه آيه بخواند . » يكى از آداب قرائت قرآن ، خواندن آنست با صوت حسن ، خواه در نماز باشد و خواه در غير نماز . سزاوار است هر وقت انسان قرآن را تلاوت مىكند ، تكيه به صوت باشد يعنى با آواز نيكو ، نه بطور ساده ؛ خواه با حال حزن و اندوه قرائت نمايد و خواه با حال شادى و مسرّت ؛ در هر دو حال صداى خوب و صوت حسن مطلوب است . « 2 »
[ از آداب قرائت قرآن ، حسن صوت و استعاذه است ]
در « كافى » از عبد الله بن سنان روايت مىكند از حضرت صادق عليه السّلام كه رسول اكرم صلّى الله عليه و آله فرمودند :
لكلّ شىء حلية ؛ و حلية القرءان الصّوت الحسن . « 3 » « هر چيزى يك جمال و زيبائى و زيورى دارد ؛ و جمال و زيور قرآن
هامش
( 1 ) « اصول كافى » ج 2 ، ص 609
( 2 ) گرچه قرائت قرآن با حالت حزن ممدوح است ، ولى همان حزن نيز بهتر است با صداى خوب همراه باشد . در كتاب « المحجّة البيضاء » علّامه محدّث كاشانى ، ج 2 ، ص 226 ، از طريق عامّه از كتاب « احياء العلوم » روايت كرده است كه : قال رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم : إنّ القرءان نزل بحزن ، فإذا قرأتموه فتحازنوا .
و از طريق خاصّه از كتاب « كافى » از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : إنّ القرءان نزل بالحزن ، فاقرءوه بالحزن . و نيز از « كافى » از حضرت صادق عليه السّلام روايت است : إنّ الله أوحى إلى موسى بن عمران : إذا وقفت بين يدىّ فقف موقف الذّليل الفقير ، و إذا قرأت التّوراة فأسمعنيها بصوت حزين .
( 3 ) همان مصدر ، ص 615