و همچنين در « كافى » از ابن قدّاح روايت مىكند از حضرت صادق عليه السّلام كه امير المؤمنين صلوات الله عليه فرمودند :
البيت الّذى يقرأ فيه القرءان و يذكر الله عزّ و جلّ فيه ، تكثر بركته و
هامش
- چيزهائى است ؟ فرمود : خداوند او را چنان مىكند كه به خاطر مىآورد ؛ بنابراين لحظهاى بر او نگذشته است و كلمهاى را نگفته است و گامى را بر نداشته است و عملى را انجام نداده است ، مگر اينكه همه را به خاطر مىآورد بهطورىكه گويا همه را در آن ساعت بجا آورده است . قالوايا وَيْلَتَنا ما لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصاها. « مىگويند : اى واى بر ما ! چگونه اين نامهء عمل از احصاء و شمردن هر عمل كوچك و هر عمل بزرگ ، دريغ ننموده است ؟ » و از ناحيهء تجسّم اعمال : يأتى القرءان يوم القيمة شافعا مشفّعا ، أو شاكيا إلى ربّه ممّن هجره أو لم يحفظه . « قرآن به نزد او مىآيد درحالىكه يا شفاعت او را مىكند شفاعت مقبولى ، و يا به پروردگارش از دست وى شكوه دارد كه او از كسانى است كه از قرآن دورى كرده و آن را مهجور گذارده است و يا آنكه آن را حفظ ننموده است . » و من قرأ سورة لا اقسم و كان يعمل بها ، بعثها الله معه من قبره فى أحسن صورة تبشّره و تضحك فى وجهه حتّى يجوز الصّراط . « و كسى كه سورهءلا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيامَةِرا بخواند و آن را به كار بندد ، خداوند آن سوره را همراه با او از قبرش به بهترين صورتى بر مىانگيزاند كه او را بشارت دهد و در چهرهء او بخندد تا اينكه او از صراط عبور نمايد . » و برخى از سورههاى قرآن به صورت چهرههاى زيبا براى او جلوه مىنمايد تا در قبرش با وى انس گيرد .
و از همينجاست كه وارد شده است : إنّ أهل الجنّة جرد مرد ؛ و المتكبّرون يحشرون كالذّرّ يطؤهم النّاس بأقدامهم ، و إنّ ضرس أحدهم كجبل أحد . « اهل بهشت به صورت جوانانى كه ابدا مو در سيمايشان نروئيده است محشور مىگردند ؛ و متكبّران محشور مىشوند مانند مورچگان كه مردم آنها را در زير گامهايشان لگدمال مىكنند ، و دندان هريك از آن مردم به اندازهء كوه احد بزرگ است . »إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً.
( سورهء نساء ، صدر آيه 10 ) « حقّا آن كسانى كه مالهاى يتيمان را از روى ستم مىخورند ، فقط و فقط ايشان در دلهايشان آتش مىخورند . »