[ خطبهء أمير المؤمنين عليه السّلام در اوصاف متّقين ]
و نظير تأثير قرآن در فضيل و گفتار حضرت كاظم عليه السّلام در بشر ، موعظهء بليغه و رشيقهء مولى الموالى حضرت علىّ بن أبى طالب أمير المؤمنين عليه السّلام است در اوصاف شيعيان ، و يا مؤمنان ، و يا متّقيان كه همّام از آن موعظه بر وى زمين افتاد و جان سپرد .
در « نهج البلاغة » وارد است كه : روايت است : يكى از اصحاب أمير المؤمنين عليه السّلام كه به وى همّام مىگفتند و مرد عابدى بود گفت : اى أمير المؤمنين ، اوصاف متّقين را براى من طورى بيان كن كه گوئى من دارم ايشان را در برابر خود مىبينم . حضرت در پاسخ او درنگ كردند ، و پس از آن گفتند :
يا همّام ! اتّق الله و أحسن فإنّ الله مع الّذين اتّقوا و الّذين هم محسنون ! « اى همّام ، تقواى خدا را پيشه ساز و نيكوئى كن ! زيرا خداوند با مردمان متّقى ، و با مردم نيكوكار است ! » همّام بدين مقدار قناعت نكرد ، تا به جائى كه آن حضرت را سوگند داد كه از صفات متّقيان براى وى بيان كند .
در اين موقعيّت حضرت حمد و سپاس و ثناى خداوند را بجاى آورده ، و بر پيغمبرش صلّى الله عليه و آله درود فرستادند .
آنگاه شروع كردند به خطبه ، ابتداء در خلقت انسان ، و بىنيازى خداوند از طاعت آنها و ايمنى او از معصيت آنها ، و سپس در شرح و تفصيل صفات و
هامش
- گفتم : يا أبا نصر ! در چنين وقت جامه زيادت كنند ، تو بيرون كردهاى ؟ ! بگفت : درويشان را ياد كردم و مال نداشتم كه با ايشان مواسات كنم ، خواستم كه به تن موافقت كنم . » ( احوال بشر حافى را نيز محدّث قمّى در كتاب « الكنى و الألقاب » ج 2 ، ص 150 تا ص 152 ، و در كتاب « هديّة الأحباب » ص 123 ، و مدرّس در « ريحانة الأدب » ج 2 ، ص 16 تا ص 18 ذكر نمودهاند . )