عاجز است . آن مردم بىحميّت ، خونخوار و بىعاطفه و انصاف كه دخترانشان را زنده به گور مىكردند ، به پيروى از قرآن مجيد چنان ميان دلهايشان مودّت و الفت برقرار شد كه تصوّرش مشكل است .
از حذيفه روايت است از هشام كه : در جنگ بدر ظرفى از آب برداشتم كه به يكى از برادران دينى خود كه در گوشهء ميدان به روى زمين افتاده ، خون از بدنش ريخته و در آستانهء رحلت بود برسانم . چون به او نزديك شدم گفت : اين آب را به آن مردى كه در فلانجا افتاده است برسان ، كه او از من تشنهتر است .
چون به او رسانيدم گفت : فلان برادر من در آن سوى ميدان به روى خاك افتاده و از من تشنهتر است ، آب را به وى برسان ! چون آب را به او رسانيدم ، ديدم جان داده است . چون به بالين دوّمى شتافتم ، ديدم جان داده است . با عجله و شتاب خود را به سر اوّلى رسانيدم تا آب را به او دهم ، ديدم او هم جان داده است ! كاسهء آب بر دستش بود و سه شهيد راه حقّ در عين تشنگى و جراحت جان سپردند و ايثار كردند . اينها همه در آستانهء توحيد و عرفان الهى و تعليم قرآنى بود كه :
فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ
. اين آيه با ضمير و دل و جانشان خمير شده ، و معجون خاصّ و مركّب واحدى پديد آورده است .
اين حديث را قياس كنيد با سربازان فرانسوى كه با ناپلئون در روسيّه براى شكست آن قوم مىجنگيدند .
در تاريخ ناپلئون آمده است كه : چون سربازان وى به سرماى سخت و شكنندهء روسيّه در فصل زمستان مواجه شدند ، براى آنكه دستشان را گرم كنند شكم مجروحين را كه روى زمين افتاده بودند مىشكافتند و دو دست خود را در شكمهايشان فرومىبردند .
اينست جنگ كافر و هدف وى ، و آنست جنگ مسلمان پيرو قرآن و